گنده گوی ریزه کار

گنده گوی ریزه کار

گنده گوییم ریزه کار

زین سببیم بدبیار

درک نکنند پس ما را

که بد دردی است بیدوا

ای خدا ، ای مهربان

یاری ما را خود رسان

عقده بگشا از زبان

آسان شود گفتمان

بسته زبان نتوان بود

نی در سکوت چندان سود

امر بشود گر معروف

از آن شود دل مشعوف

نهی بشود چون منکر

احوال شود بس بهتر

نرمک نرمک چون گوییم

سوی اصلاح خوش پوییم

مار از لانه اش برآری

چون نرم لبت بگشایی

مسلم شود گه کافر

زوری باشد گر باور

گر نرویم در کار پیش

عیب را جوییم ما درخویش

سخن گوییم چونکه نرم

دلها بینیم گشته گرم

نی بیسامان این دنیا

بر داد شده خود برپا

گر بشناسیم خدا را

با خلق کنیم مدارا

چو خوش کنیم گفتگو

حقّ را کرده جستجو

یعنی بی لج در جدل

توفیق یابیم در عمل

توُسته گی آیان

توُسته گی آیان

نأبا که له ر نابیگه

جه تکئزه ر ول ارینه

بئری ه مه س بارئسئن

وکٌعارتوٌعا ه ل ئسئن

وندا بولسا تؤیسئکتی

وکٌایلاتار مؤشکئلدی

زه رسالاری بولماسا

ویلار بولار دالباسا

ته ره کٌ ویدا کور آیان

وُیقتاي به رمه که ل ویان

جاقسی – جامان ه ته آلماس

ه شبئر په نده که سه آلماس

بوُیرق بولماي راببئنه ن

ونکٌ جولون کولده نه کٌ

کؤشتی – ألسئز آدامزات

تأکٌری به رمه ي وُلوقسات

بئلگئکٌ که لسه أمئردی

وُیره ن قوُران - حادیستی

 

کلام و فقه در اندیشه سیاسی اخوان المسلمین

کلام و فقه در اندیشه‌ی سیاسی اخوان‌المسلمین

Download Original]" href="http://www.islahweb.org/sites/default/files/imagecache/700x700/images/2013/islahweb-8883-1374060474.jpg">کلام و فقه در اندیشه‌ی سیاسی اخوان‌المسلمین

اخوان‌المسلمین سه «آورده»ی مهم برای جهان اسلام داشته‌اند. اولین آورده، دموکراسی اخوانی است. تاکنون بسیاری از تئوری‌ها (در اهل سنت) مبتنی بر دوگانه‌ی متضاد اسلام یا دموکراسی بوده است اما اخوان دموکراسی اسلامی یا دموکراسی در جامعه‌ی اسلامی را مطرح کرد. به بیان دیگر اخوان هیچ‌وقت روشنفکری دینی را پارادوکسیکال نمی‌داند. آورده‌ی دوم، استقلال نهاد دین از دولت و نهادهای دولتی از دین است. با وجود آن‌که اخوان یک دولت دینی است اما نهادهای روحانی در آن حضور ندارند. آورده‌ی سوم، تفکیک ارتش از سیاست است. اما این آورده‌ها چگونه به دست آمده‌اند؟ اخوان با تولید چه فکری به این اندیشه‌ها رسید؟ 

کلام اخوان

 اخوانی‌ها کل تفکر موجود در جهان را به پنج قسمت تقسیم می‌کنند: نص‌گرایان (بنیادگرایان تمام ادیان)، باطنی (که در جهان اسلام به تصوف ختم می‌شود)، تجدد غربی (که در جهان اسلام هم امتداد دارد)، مابعد تجدد (پست‌مدرن‌ها) و وسطیه‌ اسلامیه که اخوانی‌ها خود را جزو گروه پنجم می‌دانند. یکی از رهبران اخوان شیخ یوسف قرضاوی است. او با حذف جریان متأثر از تفکرات غربی، اندیشه‌های جهان اسلام را این‌گونه تقسیم می‌کند: وسطیه اسلامیه، نص‌گرایان (سلفی‌ها) و عقل‌گرایان (که گرایش‌های شبه‌تجدد دارند). همزمان با پیروزی اخوان‌المسلمین در مصر، کتاب «موقف‌ الإسلام من‌ العقل و العلم» از سوی اخوان منتشر شد. این کتاب به درخواست وزارت اوقاف مصر چاپ شد. از جمله نظریات اصلی که در این کتاب آمده، این است که خداوند عقل را از تمام قیود آزاد کرده است. کتاب آن سه دسته جریان‌های اسلامی را نیز شرح می‌دهد. به باور اخوانی‌ها، عقل‌گرایان یا فلاسفه هستند یا معتزله. عقل‌گرایی فلاسفه، آزاد از نص است، اما معتزله به نص معتقد هستند؛ اگرچه در صورت تعارض، عقل را مقدم می‌دارند. به نظر اخوانی‌ها اشاعره ضد آن دو دسته عقل‌گرایان هستند و اخوان با توجه به اندیشه‌ی وسطیه، خود را در میانه‌ی آنان و اشاعره قرار می‌دهند. این، دیدگاه کلامی اخوان است.

فقه اخوان

از نظر فقهی اخوان دیدگاه خاصی دارد. سه‌ نوع فقه در دستگاه فقه سنی وجود دارد: سنتی، سلفی و مقاصدی. یک نوع فقه سنتی است. سلفی‌ها به این نوع از فقه معتقدند. اساساً بین مسائل زندگی و نص هیچ فاصله‌ای ایجاد نمی‌کنند و بدون تئوری عمل می‌کنند. در مقابل، اخوان تنها جریان اسلامی است که تئوری دارد. نظریه‌های سلفی و سنتی بدون تئوری هستند. مسائل در این دستگاه فقهی به ادله‌ی آن‌ها متصل می‌شود. اما اخوانی‌ها برعکس هستند. معتقدند از نص، تئوری فقه مقاصد استخراج می‌شود. البته اخوانی‌ها مبتکر این تئوری نیستند. فقه مقاصد از زمان امام‌ محمد غزالی (قرن ششم) آغاز شد. اخوانی‌ها این اندیشه را از دهه ۱۹۹۰، توسعه دادند و می‌توان گفت از آن خود کردند تا آنجا که امروزه بیشتر گمان می‌کنند فقه مقاصدی فقه اخوان است. اخوانی‌ها برای توسعه‌ی این دستگاه فکری حتی یک سازمان جهانی را به نام «الاتحاد العالمي لعلماء المسلمين» در سال ۲۰۱۰ تأسیس کردند. بنابراین اخوان‌المسلمین یک تشکیلات منزوی نیست که مجبور باشد برای خود تئوری بسازد؛ بلکه بسیاری از اندیشمندان برایش تئوری‌سازی می‌کنند. اخوان‌المسلمین تئوری خود را از درون شریعت اخذ می‌کند. به باور اخوانی‌ها فقه را از سه منبع می‌توان به دست آورد: تصریحات شریعت (عدالت، تعقل، حسن خلق، مسؤولیت و...)، اشارات قرآنی (چگونگی ویرانی تمدن‌ها و نقل و اشاره به علل زایش و زوال تمدن‌ها) و نگاه کلی به مقاصد احکام. اخوان بخش سوم را برعهده‌ی علوم انسانی می‌گذارد. این‌که مثلاً در فلان کشور کدام حکم مهم‌تر است برعهده‌ی این علوم است. اخوان ابتدا مقصد خود را انتخاب می‌کند و سپس بر اساس آن دانش اجرایی خود را می‌یابد. اما این مسیر دارای دو بخش است: اول علل احکام. ابتدا سعی می‌شود علل احکام استخراج شود. مثلاً اگر حکمی به نام ولایت داریم، هدف پیدایش آن چیست؟ سپس توضیح داده می‌شود که هدف آن اجرایی کردن یک حکم است و اگر اجرا نشود، چه اتفاقی می‌افتد. فقه مقاصد این فروض را بررسی و اجرایی می‌کند. دوم فقه واقع است. زندگی تاریخی انسان مسلمان از جمله تلاش‌های علاقه‌مندان به فقه مقاصد است. آنان سعی می‌کنند با واقعیت‌ها گفت‌وگو کنند. اخوانی‌ها تلاش نمی‌کنند مانند پوزیتیوست‌ها واقعیت را کاملاً قبول کنند یا مانند سلفی‌ها کاملاً هم رد نمی‌کنند. از این حیث فقه مقاصدی نیازمند به علوم انسانی است. بنابراین، به نظر می‌رسد، صبر و تدریج و تحقیق و تحمّل در ذات اخوان شکل گرفته است.

دانش اخوان

اخوان‌المسلمین دو دانش تأسیس کرده است: یکی دانش بنیادی دین‌شناسی یا همان فقه مقاصدی و دوم، دانش اجرایی است. دانش بنیادی، کاملاً فقهی است و تلاش می‌کند تئوری خود را از نص بگیرد نه از فلسفه‌ها. به بیان دیگر در اندیشه‌ی اخوان اصولاً التقاط جایی ندارد. 

تمام نوآوری‌ها درون‌دینی است. در تئوری مقاصدی پنج حوزه وجود دارد: حفظ جان، مال، نسل، عقل و دین. اخوان و البته فقه مقاصد معتقد است تمام هدف دین و شریعت حفظ همین موارد است. اخوان همین پنج مورد را نیز دسته‌بندی کرده: ضروری، ثانوی، رفاهی و توسعه‌ای. می‌بینیم اخوان حتی تئوری توسعه‌ی اسلامی را هم ایجاد کرده است. در این نظریه‌ها، اخوان کاملاً چهره‌ی فقهی دارد و از اندیشه‌های فقهیان روشن‌اندیشی چون شیخ محمد غزالی، یوسف قرضاوی و محمد سلیم العوّاء استفاده کرده است. 

اما قسمت دوم کار اخوان کاملاً تکنیکی است. یعنی کارگزاران سیاسی در آن بخش فعالیت می‌کنند. افرادی چون مرسی و محمد بدیع (مرشد فعلی اخوان) در آن حضور دارند. این بخش اخوان کاملاً عرفی و عقل‌گراست. علوم انسانی را به استخدام خود درمی‌آورد. پس در اندیشه‌ی اخوان، علوم انسانی در مقابل فقه قرار ندارد، بلکه بازوی آن است. درست به همین دلیل است که حکومت و تمام نهادهای آن را مدنی دانسته و آن‌ها را به فقه متصل نمی‌کند. فقیه در مقابل یک دانشمند و دانشگاهی نیست، بلکه در کنار هم هستند و به یکدیگر اطلاعات می‌دهند. 

رامازان آینداعی جاراپازان


Рамазан айындағы "жарапазан"

«Жарапазан» айтуды кейбіреулер тіленшілікпен ұқсас дейді. Бұл дәстүрді исламға жат деп санайтын адамдар да бар. Алайда Орталық Азияда көптеген балалар оны жақсы көреді.

Ән салып тұрған ауған балалары. Көрнекі сурет.
Ән салып тұрған ауған балалары. Көрнекі сурет.
Мәтін көлемі
 
Ауызашар уақыты таяғанда Ташкентте тұратын Лола Юнусованың есігін біреулер қақты. Сонда есіктің сыртында тұрған үш бала негізінен тек Орталық Азияға тән ұлттық әндерді айта бастады.

Батыс елдерінде Рождесто кезінде айтылатын әндер де «жарапазанға» ұқсас. Онда да үй-үйді аралап ән айтатындарға садақа түрінде сыйлықтар беріледі. Бұл жағынан осы дәстүр Хэллоуинге де ұқсайды.  

«Жарапазанның» Рождество мен Хэллоуиннен өзіндік айырмашылығы бар. Өйткені «жарапазан» ай бойы орындалады. Лола Юнусова бұл адамды мезі етеді деп есептейді.

– Кішкентай балалар күн сайын ән айтуға келеді. Біз оларға ақша береміз. Күнде келетіндер болады. Біз оларға «Жетер. Енді келмеңдер» дейміз. Көптеген ата-аналар балаларына «жарапазан» айтқызбайды – біз де сүйтеміз. Біз оған міндетті емеспіз. Жарапазан айтатындар тіленшілер сияқты. Оларды ешкім де жақтырмайды. Олардың келіп алып қайта-қайта есік қаққаны өз басыма ұнамайды. Шыға қалсаңыз, олар «ақша беріңіз» деп шулайды, - дейді Лола Юнусова.

Ал Лоланың көршісі Ахмаджон керісінше - «жарапазанды» жақсы көреді. Ол балаларды ілтипатпен қарсы алып, тағы да ән салуын өтініп, ақша беріп жатады.
Бұл Ахмаджонның балалық шағын еске түсіреді. Ол да бала кезінде достарының үйіне барып, осылай «жарапазан» айтатын.

Жылына бір-ақ рет осылай елдің есігін теуіп ашып, ешкім кіналамайтын болған соң ба, өзбек балалары «жарапазанды» жақсы көретінін айтады.

БЕРГЕНІНЕ ҚАРАЙ - ТІЛЕГІ

«Жарапазанда» барған адамның үйінде ұл туса деген тілек жиі айтылады. Мұндайда сарказмге де орын бар. Балалар өздеріне ештеңе бермеген үйлерге «Ұл емес, қыз табыңыз» деген тілек айтып кетеді.

Түркімен балалары «Үйіңізде салтанат болсын, аз берген үйде қыз тусын, көп берген үйде ұл тусын» деген сияқты тілек айтады.

«Жарапазан» айтушылар өз жандарынан да қосып айтып жатады. Орталық Азияның кейбір тұрғындары мұндайда «жарапазан» айтушылар  өздерін балағаттап кетеді деп шағынады.

Түркімен "жарапазаны"




ЖАҢҒЫРҒАН "ЖАРАПАЗАН"

Қазақстанда совет уақытында «жарапазан» айтуға тыйым салынды. Совет кезінде адамдар ораза тұтатынын көрсете бермейтін. Әйтпесе, совет заңын бұзушы болып шыға келуі ғажап емес еді.

Қазақстанда айтылатын «жарапазанның» бір нұсқасы мынандай болып келеді:
 
Ассалаумағалейкум, ақтан келдік,
Күн шығып, айы туған жақтан келдік.
Біз айтсақ жарапазан – әдет - ғұрып,
Пайғамбар жолын қуып атқа міндік.
 
Мінгені пайғамбардың сары атан-ды,
Әр үйге тұрсақ мұндай таң атады.
Әкеліп ықыласыңмен садақанды
Қол жайып, құдай үшін ал батамды.

Бай Мұхаммет үмбетіне жарапазан,
Оразаң қабыл болсын, ұстаған жан!
 
Ауғанстанда да 1979 жылғы совет басқыншылығына дейін «жарапазан» кең тараған еді. Ондаған жылдарға созылған соғыс пен ән-күй атаулыны жат көретін талибан режимі кезінде бұл дәстүр жоғалып тынды.
 
Тек соңғы жылдары ғана кейбір ауған ауылдарында балалар көрші үйге барып «жарапазан» айтатын болған. Бұл дәстүр Ауғанстан солтүстігіндегі өзбектер, түркімендер және тәжіктер тұратын ауадандарда жаңғыра бастады.
 
Қырғызстанда «жарапазанды» көбіне Рамазанның соңғы үш күнінде айтады. «Жарапазанды» жақтайтын ересектер батыс материализмі әнге де әсерін тигізді деп есептейді. Бішкек балалары қазір «Мерседес» айдаңыз», «қалта толы америка доллары болсын» деген сияқты тілектер айтып жатады.

Қырғыз "жарапазаны"


 

ИСЛАМҒА ДЕЙІНГІ ТАМЫР

Тәжікстан солтүстігіндегі «жарапазан» көбіне дінге емес, фольлорға қатысты болып келеді.
 
Орталық Азиядан басқа да аймақтарда Рамазан кезінде осындай әндер айтылады. Югославия құлағанға дейін Босния мен Герцоговинада да балалар «Рамазан банк» деп айқайлап, есік қағып, үйді-үйден садақа жинаған. Египет тәрізді кейбір араб елдерінде барабаншылар Рамазан кезінде көшеге шығып,дабыл ұратын болған. Оларға осы үшін де адамдар садақа беріп жатады.
 
Алайда ультраконсервативті суниттік вахабиттік және басқа да діни экстремистер Рамазан кезінде ән салуды исламға жат деп біледі және тыйым салу керек деп есептейді.
 
Өзбекстан ғылым академиясының фольклор профессоры Тора Мирзоев «жарапазан» тамыры исламға дейінгі дәуірді қамтитынын айтады.
 
– Ертеде Рамазан кезінде ересектер де ән салған. Алайда 20 ғасырдың басынан бері тек балалар «жарапазан» айтатын болды. Бұл «жарапазанның» исламға дейінгі «тасаттық» тәрізді жоралғымен сіңіскенін көрсетеді. Исламға дейінгі дәуірде бұл жоралғыларда ән айтылатын болған. Ислам келген кезде бұл жоралғылардың дені исламдық дәстүрге айналып кетті, - дейді ол.
 
Мирзоевтың айтуынша, Сауд Арабиясында «жарапазан» дәстүрі болмағандықтан ғана Рамазан кезінде ән салуды исламға қайшы деп тану дұрыс емес.



CАЙТЫМЫЗҒА ТІРКЕЛІҢІЗ!

Құрметті оқырман!

Комментіңізді неғұрлым жылдам шығарып, Азаттық журналистеріне тікелей сын-ескертпе немесе ұсыныс айтып, өзге оқырмандармен ашық пікір алмасқыңыз келсе, сайтымызға тіркеліңіз.

Тіркелу үшін мына жерді басыңыз

Тіркелген соң сайттың оң жақ шекесіндегі «Кіріңіз» деген терезе арқылы еніп, пікір жаза аласыз.

Құрметпен,
Азаттығыңыз
Пікірлерді іріктеу
Пікір қосыңыз (8)
Пікір
     
Кімнен: қажы мұқамбет қаракедей Қайдан: иранбақ
18.07.2013 12:16
Ислам діні өзінен бұрыңғы шариғаттардың барлығын жоққа шығармайды. Ондағы бұйрықтар жаңашасы бола тұрып өзіне түптен қайшы еместерді қолдағандары да баршылық. Негізінде , тиым салынбаған істер пенделерге рұқсатты деп саналады. Жарапазан айтуда ешқандай ерсілік жоқ. Керісінше ,мұндағы берілетін садақалар мұсылманның малы ортақ деген ойды үгіттеп байлардың жарлы - жақыбайларға жау емес жар екендігін растайтын жоралғы деп білу керек.

Кімнен: Еркебұлан әл-Қарасази Қайдан: Алматы облысы
13.07.2013 23:22
Үйің, үйің, үй екен,
Үйің көркі ши екен.
Ақсарайдай көрінген
Қайсы байдың үйі екен - деп бастайтынбыз бала күнімізде айтқан жарапазанды. Меніңше, оның ешқандай тілемсектікке қатысы жоқ. Өзі өркениет атаулыға еш үлес қоспаған қазекеңнің ноу-хауға ұмтылғысы келгені шығар........
Пікір алмасу
Кімнен: Аты-жөні көрсетілмеген
14.07.2013 23:50
Жарапазанның Исләмда мүлдем жоқ екеіне және оны Алла елшісі (Оған Алланың салемі мен игілігі болсын!) бұйырмағанына дәлел - ол туралы осылай істеңдер деп ешқандай Құраннан және сүннеттен дәлел келмегені. Бүкіл аһли-сүнна уал жамаға бойынша дәлел келген нәрсе ғана істеледі, мысалы Намаз, ораза, зекет, бұлар туралы Құранда, сүннентте дәлел келді. Алла елшісі (Оған Алланың салемі мен игілігі болсын!) Мединеге келгенде адамдар өздері мереке қылып бір күндерді белгілейтін, Алла елшісі (Оған Алланың салемі мен игілігі болсын!) оларға: Алла сендерге бүл күндерді екі айтпен, мерекемен ауыстырып берді, олар Ораза және Құрбан мерекесі деді. Ал Рамазан айында айтылғандардың бәрін діннен деп айта береміз бе? бүл мүмкін емес нәрсе!
Пікір алмасу
Кімнен: Бибі ханым
15.07.2013 15:28
Аты-жөні көрсетілмеген дін тек құлшылықтанғана тұрмайды, адам өмірінде кездесетін барлық нәрсені, сауда-саттық, қарым қатынас т.б. ның бәрін қамтиды. Сен айтқандай барлық нәрсені құлшылықтың шеңберінде іздесең адасасың! Мысалға ерлізайыптылар арасында жақындасуды үшақ тиымы бар, басқа ештеңе таппайсыз расуллахтың с.а.у. айтқанын, сонда келіншегің екеуің дінде айтылмаған деп қарап отырасыңба бір біріңнің бетіңе?
Әйтеуір жарапазанды ширк деп шиқылдамасаңдар болғаны 4 хадис жаттап алып!
Пікір алмасу
Кімнен: Хақназар хан
15.07.2013 14:45
Аты-жөні көрсетілмеген сен әуелі дінді дұрыс түсін! Дінде бұйырылған амалдар бар және тиым салынған амалдар бар сосын мүлде айтылмаған амалдар бар. Мысалға айт пен қыз ұзату тойында неге ән айтпай көңілсіз отырсыңдар деген хадисі бар сахих Бухариде. Екі айт мейрам екені рас, бірақ тозақтардың есіктері жабылып, шайтандар кісенделітін бұл айдыда мереке деуге толық болады. Сосын ондай қуаныштарда ән мен жырға пайғамбар с.а.у. мүлде тиым салмағасын (үйлену, қыз ұзату, сүндет тойларда) мұсылман ұлттары әндетіп, өнер көрсетіп көңілді өткізген.

Ата бабаларымыз сен жаттап алған хадистерді білмеді емес білді, сенен артығырақ білді, дінге қайшы келмегесін, бір дәлелдерге сүйеніп пайда болған дәстүр бұлар! Исламда тиым салынбаған амалдар бұл дәстүрлер!
Сосын саған ешкім жарапазанды діннің бұйрығы деген жоқ, шатаспа олай! Мұсылман ұлттардың дәстүрі деп жатыр мұнда!

Кімнен: Хақназар хан
13.07.2013 19:43
Бала кезімізде жарапанды бәріміз айтатынбыз. Біз айтқанда мәнді-мағыналы етіп, сосын бір айтылған үйге басқа топ балалар қайта барып мезі етпейтін, батаныда ішіміздегі ең жақсы айтатынмыз (мен) беретінбіз. Сосын берген нәрсеніде сол бата беретін бала жинап, соңында теңдей әділ бөлетінбіз. Бізді бәрлық үй жақсы қарсы алатын, қуанатын адамдар!
Содан есімде қалған бір-екі шумағы:
Айтамын жарапазан есігіңе
қошқардай бала берсін бесігіңе
қошшқардай балаң болса бесігіңде
кім келіп кім кетпейді есігіңе
қ-сы
Оу Мұхаммед үмбеті айтып өткен жарапазан
оразаңыз қабыл болсын байеке жан

Мінгені пайғамбардың бесті дейді
жібектен қанжығасын есті дейді
жібектен қанжығасын есіп алып
кәпірдің басын баудай кесті дейді

Ақ тауық қара тауық қырман шашар
осы үйде бір жеңгем бар теңге шашар
теңгеңді төкпей-шашпай қолыма бер
артымда қу балдар бар алып қашар

Пікір алмасу
Кімнен: Аты-жөні көрсетілмеген
14.07.2013 10:33
Жарапазан Азия халықтарындағы бір әдет ретінде қалыптасқан. Ал негізі Исләмда мұндай нәрсе мүлдем жоқ!
Пікір алмасу
Кімне
Аты-жөні көрсетілмеген айтсаң нақты дәлелмен айт! Исламға қатысы болмаса неге онда жарапазан тек мұсылмандарда, оның үстіне тек рамаз айында айтылады? Рамазан момын мұсылмандардың сағынып күтетін айы, рамазан бұл біз үшін мейрамдай.
Менің ойымша ЖАРАПАЗАН бұл ЖАР РАМАЗАН сөзінен шықса керек, яғни ораза келді деп жар салу бұл, ал теңге анау-мынау беру ол сол рамазан келді деп жар салған адамдарға берілетін қуаныш сүйінші болса керек!
н: Аты-жөні көрсетілмеген
14.07.2013 20:42

شهر رمضان الّذی

شهر رمضان الّذی

ماه رمضان سال جاری بنظر می آید یکی از محسوسترین مصادیق نام خود باشد. بسکه هوا گرم شده و شاید ریگهای بیابان از حرارت شدید تفته شده است. اقلیم سیاسی هم بسیار داغ است. سوریه ، مصر و ترکیه را ببینید که از گرمای شورش ، کودتا و اعتراضات اجتماعی – سیاسی به تب و تاب افتاده اند. جا های دیگر هم گرفتاری های مشابهی دارند که چندان به ما مربوط نیست. می ماند اوضاع وخیم کشور های مسلمان و اینکه چه می توان کرد. مسأله این است که مردم – این مخلوقات خاصّ خدا - مگر سر خود رها شده اند و هر کاری برایشان ممکن است خیر بوده یا آفریدگار جهان بندگانش را قابل هدایت آفریده تا موجبات رستگاریشان فراهم باشد ؟ آشکار می نماید که در هنگامه مصایب ، اگر مخلوقات مذکور جهت استغاثه بدرگاه او تعالی روی آورند دست خالی بر نمی گردند. باری انسان فراموشکار در هنگام رفاه و فراغت خدایش را بطاق نسیان نهاده و دم از بی نیازی خود می زند. مراجعه بنی آدم به پروردگارش اغلب از سر استیصال است. یعنی توجّه به اصل وجود معلول اذعان به ناتوانی بشر در برابر عظمت دنیا ی بیکران جهت کسب اطمینان قلبی نسبت به وقایع قسری است. کودکی همچون اسماعیل را در یک ریگزار آفتابزده بنگرید که پدرش او و مادر وی را محض خاطر کدبانویی شریف – البتّه به اذن الهی – در بیابان کذایی به امان خدا ول می کند. کنیزک ( مادر طفل معصوم ) دنبال آب بین کوه ها شتابان می دود ؛ امّا دریغ از یک چکه از آن مطلوب ! ولیکن دست و پا زدن های جانانه آن بچه است که چشمه زمزم را از زیر پا هایش می جوشاند. از همین نقطه است که ندای اسلام به سرتاسر گیتی پخش می شود و قبله حاجات تعیین می گردد. جالب این است که یکی از مناسک حجّ همانا قربانی کردن عزیزترین تعلقّات عبد در راه ربّ خود اعلام شده و جالبتر این است که قربانی راحتتر از قربانده به این امر تمکین می کند. حاجی باید برای تأمین حاجت غائی خویش از خویشتن و عزیزتر از آن مایه بگذارد وگرنه بی مایه فطیر است. از هم اینها بالاتر کار خدای کریم است که ذبیح موصوف را با ذبیحه ای از عرش اعلایش تهاتر می فرماید تا رسم قربانی حیوان جایگزین سربریدن انسان در مراسم دینی سابق شود.

برگردیم به سر خط که صحبت از صحنه های سوزان اقالیم گوناگون زندگی بود. هوا - بقول م. ا. امید - بس ناجوانمردانه گرم است. بازار گرانی ، کساد و تورّم جانسوز است. دل از عدم توفیق سیاستمداران مسلمان کباب می شود. کفر همه دارد در می آید. برخی چنان جری شده اند که بطور جلی از عدم کارایی اسلام در مملکتداری می نویسند. واقعاً الفقر یکاد الکفر. عجب فرصتی شده برای انواع شیاطین وسوسه گر که بندگان ضعیف النفس را از ترس فقر به قعر کفر اندازد. بدیهی است که نقاط ضعف هر شحص حقیقی و حقوقی مورد سوء استفاده قرار دارد و گرنه کید ابلیس فی الواقع ضعیف است . اگر نبود غفلت برخی آدمها کار این دشمن ایشان چنین پیش نمی رفت. حال ببینیم قضیه از چه قرار است.

امام الانبیاء ، ابراهیم خلیل الله ، حضرت ابراهیم ( ع ) ، دو فرزند داشت : اسماعیل و اسحاق . اوّلی کنیز زاده بود و دومی دردانه خاتون. کنیز مجبور به هجرت شد و هاجر نام گرفت و سرا در انحصار سارا ، کدبانوی خاندان ماند. اخلاف اسحاق به آمالشان که امارت بر مردم بود رسیدند ؛ البتّه بی هیچ نقلّب و تغلّبی. امر بر برخی از بازماندگان ایشان چنان مشتبه شده که سرکردگی غافله دنیاگرایان را حقّ مطلق خویشتن پنداشته و از هیچ حیله و ترفندی بخاطر آن ابا ندارند. صهیونیسم ، امپریالیسم پول و چکش ایزاز کار این از ما بهتران بوده است. معروف است که بعد از حضرت سلیمان ( ع ) ملک او بر انبیاء حرام شده و این جیفه دنیا به ترکان و مغولها واگذار گردیده است. احفاد اسماعیل رسالت حقیقی خود را تبلیغ و تبیین حقیقت و جانبازی در راه حقّ دیگران می شناسند. خاتم النّبیّین ( ص ) را ببینیم که جز به دعوت انصار مبادرت به تشکیل حکومت اسلامی نفرمود که مبتنی بر مشورت همگانی و مشارکت عمومی در امور مربوطه شان بوده است. چنین تحوّلی بدنبال تجربیات گران در مبارزه صبورانه با انواع متفاوت جاهلیّت قومی ، قبیله ای و ملّی بود. هدف آن حضرت سامان دادن به امّتی شامل همه قبایل و شعوب بر اساس نخستین قانون اساسی جهان بوده است. به عبارت بهتر حقوق انسانی کف آمال اسلامی می بوده است. یعنی مراعات کرامات آدمی شرط رعایت ارزش های دینی است. آدمیان از لحاظ نژادی با یکدیگر برابرند ولیکن بایستی کسانی به زعامت نائل شوند که پس از جهاد اصغر ( دفع متجاوز ) به جهاد اکبر ( نهی نفس امّاره بالسّوء ) هم اهتمام ورزیده باشند. باید از ریگستان حجاز گذشت و از چشمه گوارای جهاد و ایثار نوشید تا به مدینه نبوی رسید و الگوی مدیریت کارآمد جامعه را به عالم و آدم ارائه داد.

صیام شهر رمضان است که فرشته وحی ربّانی را بسوی محمّد مصطفای معتکف غار حرا نازل می سازد تا مراحل خودسازی را طی کرده سپس به اعلان رسالتش مبادرت فرماید و همگان را به تنها وسیله نجات از انواع فلاکت ها آگاه سازد.

گرچه اینک اوضاع قمر در عقرب بنظر می آید و شاید فصول برگریزان و موسم زمهریران در پیش باشد بالاخره بهاری دیگر فراخواهد رسید که حقّ صالحین است از هر طرف مخاصمه. از عدل الهی غیر این نمی توان توقّع داشت.

بعدالتّحریر : رهگذری ّ بنحو خصوصی متذکّر شده که م.امید فرموده است : هوا بس ناجوانمردانه سرد است ! صحیح می فرمایند. امّا تصحیف این قلم عمدی و منباب تناسب اقتباس با حال و هوای بحث ما نحن فیه بوده است. شاعر نامبرده برخلاف نام مستعارش بسیار نومید می نمود و بنده امثال وی را قابل اتّباع نمی شناسد. لذا خواستم خلاف آمدی کرده باشم.

        

  

زبان قزاقی ( 29 )

عدد

نوعی از کلمه که تعداد ، اندازه و ترتیب اشیاء را بیان می نماید عدد نامیده می شود.

عدد از لحاظ ساختار به دو گروه بسیط و مرکّب تقسیم می گردد. اعداد اصلی و مشتق از یک ریشه مشترک اعداد بسیط و اعدادی که از ردیف یا زوج شدن دو یا چند ریشه ساخته شده باشد اعداد مرکّب نامیده می شود. مثلاً کلمات بئر ، ه کی ، به س ، ون ، وننشی ، جیرمالاردا از اعداد اصلی و کلماتی مانند ون بئر ، بئر مکٌ توعز جؤز ، قرق – ه لوٌ ، جه تی – سه گئز ، بئر – بئرده ن ، جؤزده ن بئر از اعداد مرکب بشمار می روند.

انواع معانی عدد

در زبان قزاقی عدد از لحاظ معنی به شش نوع شمارشی ، ترتیبی ، مجموعی ، کسری و تقریبی تقسیم می شود.

عدد شمارشی

عدد شمارشی تعداد و مقدار دقیق اشیاء را می رساند و به پرسش چند و چه اندازه پاسخ می دهد.

مثلاً بئر ، به س ، ون ، وطز ، ون سه گئز ، جیرما به س ، جؤز مکٌ ، ون به س مکٌ تسس. دیگر انواع معنایی عدد از عدد شمارشی ساخته می شود. ارقام عدد مرکّب ، چنانکه فوقاً نشان داده شده است ، جدا جدا نوشته می شود.

عدد ترتیبی

اعداد ترتیبی ترتیب و توالی اشیاء را بیان داشته و به سؤالات چندمی و چندمین جواب می دهد. اعداد ترتیبی با الصاق اضافات –انشی ، - ئنشی پس از آواهای مصوّت به اعداد شمارشی ساخته می شود. مثلاً ه کئنشی ، آلتنشی ، بئرئنشی ، وننشی ، جؤزنشی ، مکًنشی ، مکً جؤز به سئنشی تسس.

عدد مجموعی

اعداد مجموعی که مقدار فی الجمله اشیاء را می رساند با الصاق اضافات – آوٌ ، - ه وً به اعداد شمارشی ساخته می شود و به سؤآل چند تا جواب می دهد. مثلاً بئره وٌ ، ه که وٌ ، ؤشه وٌ ، تورته وٌ، آلتاوٌ ، جه ته وٌ. هنگام الصاق اضافات فوق الذّکر آواهای ی و ء ی انتهای ریشه ساقط می شود. از اعداد بالاتر از جه تی ( هفت ) عدد مجموعی ساخته نمی شود.

عدد تقریبی

اعداد تقریبی ، نه تعداد دقیق اشیاء ، بلکه شماره تقریبی آنها را می رساند.

اعداد تقریبی بطرق ذیل ساخته می شود:

1)    با الصاق اضافات – لاعان / - له گه ن ، - داعان / - ده گه ن ، - تاعان / - ته گه ن ، - لاپ / - له پ ، - داپ / - ده پ ، - ناپ / - نه پ ، - داي / - ده ي ، - تاي / - ته ي ساخته می شود. مثلاً ونداعان ، جؤزده گه ن ، مکٌداپ ، قرقتاي تسس.

2)    پس از الصاق اضافه جمع با الصاق اضافه مفعولٌ فیه ساخته می شود. مثلاً آلپستاردا ، ونداردا تت.

3)    با جفت کردن اعداد شمارشی ساخته می شود. مثلاً ه لوً – آلپس ، قرق- ه لوً ، به س- آلتی.

4)    با آوردن کلماتی مثل شامالی ، شاقتی ، قارالی ، تامان ، تارتا ، جوًؤق ساخته می شود. مثلاً جؤز شامالی ، جؤزگه تارتا ، وطزعا تامامان ، قرق شاقتی.

5)    با ردیف کردن کلماتی همچون جارم ، جارتی و اعداد شمارشی ساخته می شود. مثلاً بئر جارم ، به س جارم ، جارتنان جب.

 

عدد دسته ای

اعداد دسته ای تعداد اشیاء را نه به صورت تکی بلکه دسته ای می رساند و با الصاق اضافه مفعولٌ عنهی به اعداد مفرد ساخته می شود. و به سؤالات چندتا چندتا جواب می دهد. مثلاً بئر – بئرله پ ، ه لوٌله پ ، به س – آلتدان ، جیرما – وطزدان ، ون ه کئده ن ، جیرما

به سته ن ، ون – ونداپ ، جؤز – جؤزده پ جب.

عدد کسری

اعداد کسری جزئی ز یک چیز را می رساند و اصولاً با الصاق اضافه مفعولٌ عنهی به هجای اول اعداد شمارشی عبارت و الصاق اضافه به هجای آخر آن ساخته می شود. مثلاً

به سته ن بئر یا به ستکٌ بئری ، وننان بئر یا وننکٌ بئری ، جؤزده ن بئر یا جؤزدئکٌ بئری.

 

املای عدد

1)    اگر عدد ترتیبی با ارقام عربی ارائه و پس از آن اسم بیاید به جای اضافات – بئرئنشی ، - انشی ، - نشی ، - نئشی ، نشانه ( - ) گذاشته می شود. مثلاً 1- قاتار ، 5- قابات ، 2- سنپ تسس.

2)    اگر عدد ترتیبی با ارقام رومی ارائه شود نشانه ( - ) گذاشته نمی شود. مثلاً V جانه X سنپ وقوٌشلاری ، XXI عاسردکٌ آدامداری ، XI عاسر تت.

3)    اگر اسامی سال و ماه با ارقام عربی ارائه شود پس از آن نشانه ( - ) نمی آید. مثلاً 22 ناوٌرز ، 1965 جلی توٌؤلعان ، 1 ماوٌسم – بالالاردی قورعاوٌ کؤنی .

4)    هر یک از اجزای اعداد مرکّب جداگانه نوشته می شود. مثلاً بئر مکٌ توعز جؤز آلپس آلتنشی جل ، ون به سئنشی ماوٌسم.

 

اعداد شمارشی ، ترتیبی و دسته ای مثل اسم صرف می شود :

صیغه ها    شمارشی    ترتیبی         دسته ای      مرکّب

نهادی       ه کی          ؤشئنشی     به سه وٌ       جؤز جیرما تؤرت

ملکی       ه کئنئکٌ       ؤشئنشئنئکٌ  به سه وٌدئکٌ جؤز جیرما تؤرتتئکٌ

مفعولٌ به   ه کئگه        ؤشئنشئگه    به سه وٌگه    جؤز جیرما تؤرتکه

مفعولٌ علیه ه کئنی      ؤشئنشئنی   به سه وٌدی   جؤز جیرما تؤرتتی

مفعولٌ فیه  ه کئده       ؤشئنشئده     به سه وٌده    جؤز جیرما تؤرتته

مفعولٌ عنه ه کئده ن    ؤشئنشئده ن  به سه وٌده ن  جؤز حیرما تؤرتته ن

 

کارکرد عدد در جمله

عدد در جمله همه کارکرد های اعضای ثابت و غیرثابت آنرا دارد.

کارکرد نهادی ، مثل : آلتاوٌ آلا بوسا آوٌزداعی که ته دی ،

                         تؤرته وٌ تژگه ل بولسا توبه ده گی که له دی ( ماته ل )

کارکرد دسته ای ، مثل : ول – جالعز ، بئز – ه که وٌمئز.

کارکرد مفعولی ، مثل : ؤشته ن ه کئنی آلسا بئر قالادی.

کارکرد توصیفی ، مثل : جینالس ؤش ساعاتقا سوزلدی.

کارکرد قیدی ، مثل : آدام باسپایمن ده گه ن جه رئن ؤش باسادی.

سؤالات تمرینی

1-    عدد چیست ؟

2-    عدد چه معنایی از رسم را می رساند ؟

3-    اعداد مرکّب چگونه ساخته می شود ؟

4-    عدد از لحاظ معنا چند گونه است ؟

5-    اعداد شمارشی را تعریف کنید.

6-    عدد ترتیبی چه را می رساند ؟

7-    عدد دسته ای را تعریف کنید .

8-    عدد تقریبی چه را می رساند ؟

9-    ویژگی اعداد جمعی و کسری از چه قرار است ؟

1     کارکرد عدد در جمله چیست ؟ 

 

شاخ !

شاخ !

مگرمی توان از این تعجّب شاخ درنیاورد که یکی از نویسندگان سابق روزنامه شرق طی نوشته خود در پایگاه روشنفکران خارج نشین ایرانی  ، ضمن تجزیه و تحلیل وقایع سیاسی اخیر منطقه ، رژیم صهیونیستی را دارای دموکراتیکترین دولت خاورمیانه معرفی کرده با این حسرت که کاش دولتمردان این سامان مثل آنها در رقابت های انتخاباتی تقلّب نمی کردند و بخوبی ایشان مردمداری می نمودند. مشارٌالیها محمّد مرسی را به بی تجربگی و تنگدلی موصوف کرده و بهتر می بیند که به لحاظ ناتوانی در جلب رضایت انبوه معارضینش ، شامل ملّیگرایان  ، طرفداران دیکتاتور سرنگون شده و سایر لیبرالها یا اقشار مدرنیست و لاابالی از منصب خود کناره گیری نماید تا با پشتوانه اجتماعی از اهالی اسلامگرای معتدل یا سنّتی در انتخابات زودرس بعدی آبرومندانه دوباره احراز مشروعیت  شود. اوّلاً هیچکس مشروعیت مقام نامبرده را زیر سؤآل نبرده تا احراز مجدّدآن ضرورت داشته باشد. وانگهی کی نظامی جماعت بوعده هایشان عمل کرده اند که باز به بنی اسلحه اعتماد شود ؟ ثانیاً- منصب مانحن فیه امانتی بوده که از سوی اکثریت ( ولو مطلق ) مصریان به مشارٌالیه سپرده شده است. لذا اونمی تواند بصرف آمال بی منطق مخالفینش چنین مأموریتی را بدست آنها رها کند. هوچیگری این غربزدگان  به هیاهو و آشوبگری مشتی    از مصریان  در زمان  حضرت عثمان ( رض ) می ماند که سرچشمه تفرقه مزمن در میان مسلمانان بوده و آثار شوم آن هنوز وبال گردن شان می باشد. همه می دانیم که حضرت علی کرّم الله وجهه نیز با فتنه گران کذایی مخالف بود و بخاطر حفظ جان باجناق و صیانت شأن حلافت اسلامی از جان خود و جسنین ( رض ) مایه گذاشت ؛ هرچند انتقاداتی به روش مدیریت او داشت و مطرح می کرد. البتّه کمتر کس و مقامی به ارشادات آن ولی الله  التفات می نمود. هنوز هم این مشکل کما فی السّابق برقرار است. شاید به همین علّت است که ادّعای مردمسالاری رژیم صهیونیستی بمثابه غدّه سرطانی خاورمیانه به تأیید یکی از قلم بدستان  پیشین روزنامه شرق « ارگان اصلاحطلبی » ایران هم می رسد. یاالعجب ! آیا این موضوع از قبل برای نویسنده موصوف مطرح بوده و تاکنون تقیّه می کرده یا خروج از قلمرو جمهوری اسلای ایران چشمش را به این واقعیّت روشن ساخته است ؟ شاید امثال نگارنده از حقایق پشت پرده بی خبر بوده است. الله  اعلم !

می شود شاخ در نیاورد از اینکه نویسنده سابق شرق در یک درگاه متعلّق به متواریان از کشور ، ضمن تجزیه و تحلیل وقایع اخیر در مصر ، اسرائیل را دارای دموکراتیکترین دولت منطقه دانسته و عدم تقلّب انتخاباتی و مهارت آن در مهار بحران های خودش را مورد تحسین قرار داده ابراز حسرت نموده که چرا دولتمردان خاورمیانه و دیگر ممالک اسلامی به استثنای تقریبی ترکیه پس از نشستن بر اریکه قدرت دیگران را به ذلّت می افکنند تا عاقبتشان به فرار مغز ها به کشور های یسگانه و از قضا دامن قدرت های استکباری  مثل امریکا و اروپا منجر شود ؟!

ضرب المثلی قزاقی بذهن متبادر می شود : ه ستئمه گه ن ه لده کوپ. ای بسا نشنیده ها که در میان مردم هست. حدیث نبوی هم بیاد می آید : اطلبوا العلم حتّی بالصّین . معلوم است که در چین و ماچین زمان خاتم الانیاء چیزی از دین به معنای اخص ّ وجود نداشت ولی سرشار از هنر های مختلف رزمی ، فنّی و اداری بود. کما اینکه از قرار معلوم بنی اسرائیل بسیاری از ظرایف سیاسی را بیشتر از ما امّت رسول الله  می شناسد و بکار می برد. گویا حضرت مهدی  به این زودیها ظهور نخواهد کرد تا با اهتمام عیسی (ع ) دجال را از خرش پیاده کرده و نابود سازد. بقول دکتر شریعتی ، آن منجی عالم بشریّت منتظر یاران شایسته خود است نه اینکه ما منتظر او باشیم. والسّلام !      

 

مژده شگفت

مژده شگفت


این مژده است بس شگفت

که از هر میوه در بهشت

آنان باشند برخوردار

که برخورند خوش بسیار

از روزیشان پیش از آن

که بسپرند به حق جان

پس باز باید لب به شکر

بسته دهان از هر کفر

هر چه باشد در دنیا

نعمت باشد خود بر ما

لیکن چو قدر نشناسیم

نقمت از آن برسازیم

آنچه باشد در عقبا

رفته اش بدان از اینجا

پیشه کنی گر تو کشت

زان هم خوری در بهشت

پس بد مگو زانچه هست

بهره ات از آن آر به دست

 

بهاران اربعه

بهاران اربعه

موضوع بحث امروزانواع اربعه بهار است که اینک وارد آخرین مصداق آنها شده ایم : بهار قرآن ، شهر رمضان الذّی انزل فیه القرآن. بقیّه موسم بهار ، بهار عربی و یا بهار اسلامی ( بیداری اسلامی ) بود. در نیمکره شمالی زمین ماه تیر خرداد ماه را از میدان رانده است. بهار عربی در گرمای حوادث جاری روی به پاییز دارد و بیداریش مبادا به خواب زمستانی رود.

دیشب اولّین نماز تراویح با ختم قرآن در مسجد جامع خواجه احمد یسوی همّت آباد گرگان اقامه شد. این سنّت ، بنا به عللی ، طی 6 شب برگزار می شود ؛ گرچه باید ظرف سی شب اجرا می شد. ستاد نماز جمعه و هیأت ناقص امنای مسجد مذکور افزایش مدّت این مراسم را _ حتّی به 15 روز – مصلحت نمی داند. گویا جماعت ذینفوذ خواهان پایان سریعتر ختم قرآن بوده و عادت عوام را لازم الرّعایه تر از برکات ختم مدبّرانه قرآن می پندارند. لذا تلاوت آیات کریمه چندان شتابناک بوده است که معنایشان بماند تلفّظشان نیز غیرمفهوم می ماند. بنظر نگارنده ، توجیه ما نحن فیه دلیل ندارد بلکه معلول رودربایستی با عدّه ایست که عباداتشان را نیز طبق عادات مزمن خود ادا می کنند. پس بعید است بهار قرآن قلب اینان شکوفان گرداند. البتّه نمی توان بهیچوجه از رحمت الهی قطع امید کرد.

این روز ها خبر های ناخوشایندی از مصر و ترکیه می آید که در آنها جنبش اخوان المسلمون تبدیل به حکومت اسلامی شده بوده است. در اوّلی رئیس جمهور منتخب اکثریت مطلق مردم با قوّه قهراز صدر به قعر کشانیده شده و در دومی چنان بلبشویی برپا گشته که رقبای نادانش زبان به شماتت آن باز کرده اند و انگار نمی دانند که این شتر جلوی خانه همه خواهد خوابید. ایرادی که به محمّد مرسی و رجب طیّب اردوغان وارد آمده بلند پروازی هایشان می باشد. یعنی آقایان غوره نشده میل به کشمش شدن کرده اند. به عبارت دیگر ملتفت نیستند که در گفتمان ربّانی « والعصر.انّ الانسان لفی خسر. الّا الذّین آمنوا و عملوا الصالحات و تواصوا بالحقّ و تواصّوا بالصّبر. ». همه چیز در طول زمان صورت می گیرد و شرط توفیق ایمان ، عمل سالح ، توصیه به حقّ و بردباری است. از دو حال خارج نیست : یا برادران مسلمان را شتاب برداشته یا معارضین از هول هلیم در دیگ توسّل به ارتش و ایراد های بنی اسرائیلی افتاده اند.

از اقصای افریقا خبر ناگوار حکایت دارد که نلسون ماندلّا از صدر متروکش بر لب قبر افتاده است. این ابرمرد تاریخ معاصر با مبارزاتش علیه استبداد سفیدپوستان و همچنین سلطه جویی سیاه پوستان ستمدیده اسطوره آزادگی شده است. او با وجود تقاضای مردم دائر بر تجدید دوره ریاست جمهوری از حقّ مشروع خود صرف نظر کرد و عرصه را برای ورود سایرین خالی گذاشت. جا دارد گفته شود که این رجل سیاسی قانوندان به فلسفه علم حقوق عالم و عامل بوده است. به عبارت دیگر می دانسته است که ضامن اجرای هر قانونی مردمان اند و بدون حمایت آگاهانه آنان هیچ برنامه ای پیشرفت نتواند داشت. در راستای رشد آگاهی مردم همگان باید مورد مشورت قرار گیرند ؛ نه اینکه مشتی خس و خاشاک یا توده ای سفیه و جاهل بشمار آیند تا بهانه ای برای سیطره جویی از ما بهتران تراشیده شود. گمان نمی رود که عمل این وکیل دادگستری از حمایت سنّت نبوی محروم باشد.  

لبّ کلام این است که کارنامه نلسون ماندلّا خیلی پربارتر از سیاستمداران مسلمان و نامسلمان بنطر می آید. کاش الگوی وی در بین برادران ما هم رواج یابد. بدینسان گفتمان اسلامی کارایی راستین می یافت و بهاران فوق الذّکر به خزان و زمستان منجر نمی شد. البتّه زمستان هم رفته روسیاهی بذغال می ماند.

وانگهی وصف خزان را از زبان آبای ، شاعر اصلاح طلب قزاق ، بخوانید که ترجمه فارسی آن را امروز در وبلاگ درج کرده ام.            

خزان ( آبای )

خزان

آسمان پوشد مهيب ابري چو خاكستر ،

خزان گشته زمين مه راست بستر .

نمي دانم زسيري است يا كه از سرما ،

كرّه دردو ، ايلخي شوخ و ماده اش در فر .

 

نيست در بين همچون پيش مريم و سبزه ،

طفلي ندود پر بانگ ، برنا نكند خنده .

رنگ باخته چنان چون پير و زالي سائل ،

درختان و جگنها بي برگ گشته .

 

آنکو پوست در جوش دبّاغي مي زند برهم ،

ژنده پوشي است خود با دلي پرغم .

ريسانده نخ گوله ها را به مادر شوي ،

زنهاي جوان وصلة خيمه ها كنند سرهم .

 

چو بگردند غاز و درنا بدين جانب صفان بسته ،

در اين پائين روان بيني شترها را جلان[1]بسته .

ببيني هر آئول را در اين موسم دل افسرده ،

نه گردش هست ، نه بازي و نه هيچ خنده .


پير و زالند كز كرده ، بجه هايند در لرزه ،

چون روي صحرا در اين سرماست دل مرده .

نايافته هيچ استخواني يا ته مانده شوربائي ،

سگها ز هر خانه از پي موش بدر رفته .

 

چراگاه ها بفرسوده ، حوالي بي علف باشد ،

باد وزان از خس و خاشاك مهي پاشد .

قزّاق ، لعنت بر سمش باد ، از ترس دوده ،

آتشي نيفروخته خانه اش سرد همي ماند .

 



[1] آئولهاي كشاورز ، موقع دريافت غله از آئولهاي كشاورز بر پشت شترهاي بي بارشان جل مي بندند .

از غرور تا حضور

ازغرور تا حضور

گفته یک از چار داماد

گشته مرا سر پرباد

هر چند خواسته ننویسم

باز هم خواهم بنویسم

پرسم مگر مغرورم

هر چند از آن پرهیزم

باری شوم گه بدخو

بسکه رهست همچون مو

محیط آرد چون ببار

امرش برم پس بکار

گر دانستم نفسم چیست

می دانستم ربّم کیست

تا نشناسم من خود را

بی یار مانم بس تنها

خلقم کرده همچون خود

چون او کنم پس لابد

مایه بوده یک لجن

تبدیل شده نک بمن

با این کار کارستان

باید کویر باغستان

ولو باشد بس دشوار

من نکشم دست از کار

هیچ چیز نباشد صنم

بنده حقّ - گو - منم

گر کار کنی بسم الله

خود داردت در پناه

با این چنین یک برات

از کبر یابی هم نجات

یعنی رسته از غرور

در دل یابی خوش حضور

نفست شود تسلیمت

جنّ نکند تلبیست

افتد بجان گر شیطان

پناه جوییم از رحمان

مصاحبه روزنامه بهار با مولوی عبدالحمید


مصاحبه روزنامه بهار با مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی
4 تیر 1392
                 

روزنامه بهار در مصاحبه با مولوی عبدالحمید امام جمعه اهل سنت زاهدان و از شخصیت های مطرح اهل سنت، به انتظارات اهل سنت از دولت روحانی پرداخته است هم چنین در این مصاحبه به مشکلات و گلایه های جامعه اهل سنت اشاره شده است. متن مصاحبه در ذیل می آید:

مولوی عبدالحمید امام‌جمعه اهل سنت زاهدان بیش از چهار {سال} است که با هیچ نشریه سراسری گفت‌وگو نکرده است. گله هم دارد، می‌گوید مدت‌هاست که به‌غیر از چند سایت و نشریه محلی، هیچ نشریه سراسری صحبت‌های او را منتشر نکرده است. اما حالا رسانه ملی خبر از دیدار او با رییس‌جمهوری منتخب داده است. «جناب مولوی» به تهران آمده تا هم حسن روحانی رییس‌جمهوری منتخب و هم سیدمحمد خاتمی رییس‌جمهوری اصلاحات را ببیند و بتوانند پس از سال‌ها صدای مردم رنج کشیده سیستان و بلوچستان را به گوششان برساند و پس از آن به مکه و زیارت خانه خدا برود و کمی هم به او شکایت کند. ته چشم‌هایش پر از دغدغه است و مهربانی. دغدغه مردمی که قربانی تروریست‌ها شده‌اند. مهربانی او هم از جنس تمام مردهای رنج‌کشیده مناطق محروم است، مردانی با دست‌های روستایی و آفتاب سوخته. شاید هیچ‌ کسی چون او نداند در زابلستان چه می‌گذرد.

ممکن است گزیده‌ای از جزییات دیدارتان با حسن روحانی رییس‌جمهوری منتخب را بیان کنید؟ 

دیدار ما با آقای حسن روحانی رییس‌جمهوری منتخب خوب و مثبت بود. آنچه را ما فکر می‌کردیم، دیده بودیم و شنیده بودیم ‌ از نزدیک دیدیم و احساس کردیم و حتی متوجه شدیم توجهات ایشان به مسئله اقوام و مذاهب بالاتر از آنچه است که ما شنیده‌ایم. روحانی شخص توانمند، سیاستمدار و انسان باسوادی است. همان‌طور که ایشان برای دولتشان عنوان «دولت تدبیر» را بیان کردند، واقعا انسان مدبری هستند. در واقع پس از این دیدار امیدوار شدیم که ایشان بتواند با تدبیر مشکلات داخلی و خارجی کشور را حل کند. مخصوصا وقتی که با خبر شدیم می‌خواهد از اصولگرایان و اصلاح‌طلبان معتدل و هم از اقوام و مذاهب در ترکیب دولت استفاده کند، بیشتر امیدوار شدیم. بهترین اتفاق پس از تشکیل دولت ایشان این است که جنجال‌های جناحی در کشور به پایان برسد و از افراد توانمند و معتدل هر دو طیف استفاده کند.

به طور اخص درباره اهل سنت و اقوام چه بحث‌هایی مطرح شد؟ 

بزرگ‌ترین انتقاد اقوام در گذشته درباره عدم استفاده از افراد لایق اهل سنت بوده است که در دولت‌های گذشته از آن‌ها استفاده نشده است. اهل سنت در این‌باره به کرات شکایت داشته‌اند. از افراد شایسته اهل سنت و قومیت‌ها در سطح کلان کشور و منطقه‌ای استفاده نمی‌شود. هم همه اقوام ایرانی و مذاهب اسلامی را باید در کنار هم قرار دهد و هم جناح‌های مختلف باید کنار هم شروع به کار‌کنند. دولت تدبیر و امید می‌تواند این خواست را تحقق بخشد.

آیا صحبتی هم درباره تشکیل معاونت اقوام و مذاهب شد؟ 

بیانیه شماره ۲ آقای روحانی امیدوار‌کننده بود. در آن بیانیه تصریح کرد که هم به اقوام و هم به مذاهب و مطالبات به حق اقوام رسیدگی خواهد کرد. در طول دوران پس از پیروزی انقلاب اسلامی مشاور اهل سنت وجود داشته اما آن مشاور کارآمد نبوده و بیشتر جنبه سمبلیک داشته و بی‌فایده بوده است. در طول سال گذشته حتی یک‌بار هم با مشاور اهل سنت دیدار نشد و از او سوال‌نشد، در واقع مشاور اهل سنت در یک سال گذشته نتوانست رییس‌جمهوری را ببیند. در این‌باره اهل سنت شکایت دارند و این مشاورت بی‌فایده است. مشاورت باید حذف شود و به جای آن معاونت گذاشته شود. البته باید معاونتی باشد که به درد‌های اهل سنت برسد. ایران متشکل از همه اقوام و مذاهب است که اگر نباشد ایران و ایرانی هم نخواهد بود. به هرحال امیدوار هستیم و مطمئن که در این دولت معاونت اقوام شکل خواهد گرفت.

مطالبات اهل سنت حول چه محورهایی شکل گرفته است؟ 

مطالبات اهل سنت را می‌توان در دو محور خلاصه کرد. نخستین محور برابری و عدالت برای آن‌هاست. همه ما ایرانی‌ تبار هستیم و دل به ایران و نظام جمهوری‌اسلامی بسته‌ایم. در واقع تمامی اقوام به جمهوری‌اسلامی رای داده‌اند و ایران کشورشان است، از این رو معتقد هستند که در نظام جمهوری‌اسلامی و در ایران، باید عدالت و برابری رعایت شود. اهل سنت در استخدام در ادارات مشکل دارند و برای همین معتقد هستند عدالت و تعادل بین اقوم و مذاهب در موقعیت‌های استانی و کلانی باید رعایت شود. در این صورت حرمت آن‌ها حفظ می‌شود و از انزوا بیرون می‌آیند. دومین محور حول حق آزادی مذهبی در چارچوب قانون اساسی است. اهل سنت باید بتوانند در تعلیم مذهب خود و برگزاری مراسم مذهبی آزادی کامل داشته باشند. نمی‌گوییم دولت کاملا اهل سنت را به حال خود رها کند، در مطالبات و خواسته‌هایشان نظارت کند اما دورادور تا اهل {سنت} بتوانند آنچه در مدارسشان است ‌خود مدیریت کنند. در این‌باره دو نکته مهم هم هست. نخست آن‌که در مدارس دینی ما هیچ حرف و بحثی خلاف با نظام و حکومت نباید باشد و این قرار تمامی اهل سنت با هم است که اجازه ندهند کسی علیه نظام صحبتی بکند و نکته دوم آن‌که مباحث تفرقه‌انداز خصوصا علیه شیعیان مطرح نشود زیرا برخلاف حکومت اسلامی و حسن همجواری است. در واقع ما می‌خواهیم براساس اخوت و در چارچوب قانون رفتار کنیم. انتظار این است که همان‌طور که مسیحیان و یهودیان آزادی عمل دارند ما هم بتوانیم این آزادی عمل را داشته باشیم. شیعه و سنی هر دو برادر هستند و باید یکدیگر را بیشتر تحمل کنند.

تا چه حد به مطالباتتان پاسخ داده شده است؟ 

در دولت‌های گذشته در ارتباط با آبادانی، عمران و خدمات بهتر عمل شد و تفاوت بین شیعه و سنی کمتر شد. در مناطق سنی‌نشین آزادی نسبی وجود داشت هرچند که مشکلات هم وجود داشت. عمده مشکل در بخش استخدام و واگذاری مسئولیت و مناصب به اهل سنت است که هیچ‌گاه حل نشده. مطالبه اصلی ما ایجاد عدالت و برابری است. انتخاب مدیران باید براساس شایستگی و توانمندی افراد باشد، نه مذهب و قومیت. باید از همه اقوام و مذاهب از جمله اهل سنت استفاده شود. ما از قانون شکایتی نداریم. فقط در بند مربوط به ریاست‌جمهوری است که با مشکل مواجه شده‌ایم. در آن بند تاکید شده که رییس‌جمهوری باید دارای مذهب رسمی کشور باشد که همین بند و چند بند دیگر در آینده قابل اصلاح هستند. در افغانستان با این‌که برادران شیعه در اقلیت هستند اما براساس قانون می‌توانند نامزد ریاست‌جمهوری شوند و انتخاب آن‌ها وابسته به رای مردم است. قانون نباید بسته باشد. امید هست که دولت تدبیر و امید بتواند قانون اساسی را بدون کم و زیاد اجرا کند و همه ملاحظات کنار گذاشته شود. بهترین مصلحت برای همه ما اجرای قانون اساسی است. اعمال سلیقه و ارزش‌ها قانون نیست. بعضی از شخصیت‌های روحانی در مناطق مختلف و بعضی از سیاستمداران اعمال سلیقه می‌کنند که این مسائل و مشکلات باقی‌مانده است.

چرا تبعیض وجود دارد، علت را در چه می‌بینید؟ 

دو انگیزه وجود دارد. بعضی افراد تعصبات مذهبی دارند. این افراد در بدنه دولت نیستند اما قدرتمند هستند. به‌طور مثال در دوران اصلاحات قرار بود در هیات رییسه مجلس اصلاحات یک‌نفر از اهل سنت باشد اما فردی گفت من کفن می‌پوشم، همان زمان برای انتخاب وزیر زن نیز فرد دیگری دولت را تهدید کرد. امید هست در دولت جدید تعصبات مذهبی و قومی را کنار بگذارند. نکته دوم هم به تعصبات قومی برمی‌گردد. بعضی روی قوم خود تعصب دارند و از این رو اعمال سلیقه می‌کنند.

در حال حاضر به دنبال مطالبات حداکثری هستید یا حداقلی؟ 

۳۵ سال است که دیر کرده‌ایم. جامعه اهل سنت در این انتخابات حضور گسترده و فعالی داشت. نزدیک به ۹۰‌درصد به روحانی رای دادند. در واقع اکثریت اهل سنت در تمام مناطق سنی‌نشین به او رای دادند. معتقدیم مردم شیعه و سنی برای حل مشکلاتشان به او رای دادند زیرا احساس مشکل می‌کنند. کشور از نظر اقتصادی با بن‌بست مواجه شده و در عرصه‌های سیاسی و اقتصادی با مشکلات بسیاری دست‌وپنجه نرم می‌کند. باید بتوانیم در دولت جدید در عرصه‌های بین‌المللی از انزوا و تحریم خارج شویم و در عرصه‌های داخلی هم بن‌بست‌ها برطرف شود. ملت برای همین به صحنه آمد. اهل سنت نیز در کنار این مشکلات کلان برای حل مشکلات خود بیشتر از قبل به صحنه آمدند. توقعات و انتظارات بالاست و امید می‌رود تدبیر مشکلات را حل کند. اگر از اهل سنت و اقوام به درستی استفاده شود، هزینه‌های فعلی که برای امنیت منطقه داده می‌شود به حداقل می‌رسد و برای وحدت خرج می‌شود. وحدت امت اسلامی و ملت ایران بیشتر می‌شود و ایرانی‌ها کنار هم قرار می‌گیرند و اخوت حاصل می‌شود. مطالبات اهل سنت پاسخ داده شود،امنیت هم برقرار می‌شود. به حقوقشان برسند، آرامش فکری و ذهنی باشد و دغدغه نباشد و کار به دست مردم بیفتد خیلی از مشکلات حل می‌شود و تمام هزینه‌ها برای سازندگی، آبادانی و عمران به‌کار می‌رود.

فضای اعتدال چه تاثیری بر زندگی مردم سیستان می‌گذارد؟ 

اکنون شعار اعتدال است. آقای روحانی قدرت را تحویل می‌گیرند و اگر برنامه‌هایشان عملی شود بسیاری از مشکلات حل می‌شود. اگر در استان بتوان با درایت و تدبیر شیعه و سنی را کنار هم قرار داد و یک قوم و مذهب نیایند تمام ادارات را در دست بگیرند، مشکلات حل می‌شود. همه کنار هم از نیروهای مسلح تا مردم می‌توانند امنیت را برقرار کنند. همه کنار هم باشند به همان وحدت اصلی می‌رسند و مشکلات حل می‌شود. تا حالا وقت انتخاب بوده است و حالا شعار اعتدال باید عملی شود.

بیشتر نامزدها در این دوره شعار توجه به اقوام و مذاهب را سر دادند. چرا شما حسن روحانی را که روحانی شیعه هست ‌ انتخاب کردید؟

اهل سنت به دلیل خود تفکراتی که در آقای روحانی و در مناظره‌ها، صحبت‌ها و بیانیه‌ها دید و با توجه به علم و توانمندی که دارند و خصوصا عالم شرعی هستند و هم علم شریعت و هم علم روز را دارند به این نتیجه رسید که او انتخاب اصلح است. در واقع اهل سنت اصلح را انتخاب کردند. روحانیت شیعه برای جامعه حرمت صددرصدی دارد. حالا شاید بتوان گفت یکی از انگیزه‌ها هم عالم بودن ایشان است زیرا علما دروغ نمی‌گویند. اما بیشترین چیزی که ملت ایران به آن توجه داشت تفکرات روحانی بوده است. شعار تدبیر بسیاری را امیدوار کرده است. هرچند که ائتلاف آقای خاتمی و هاشمی بی‌تاثیر نبوده و توانست انگیزه کافی به وجود آورد.

کدام‌یک از دوره‌ها برای شما سخت بود؟

در دوران اصلاحات که اصلاح‌طلبان بودند اهل سنت توانستند آزادی داشته باشند و از آن استفاده کردند. در واقع فضای آزاد برای همه ایرانیان بود. آزادی‌های سیاسی بیشتر شد و تشکل‌ها بیشتر فعالیت کردند. اهل سنت هم از آن فضا استفاده کرد. گرچه دوران اصلاحات، اصلاح‌طلبان به اعتراف خود نتوانستند بهره کامل ببرند و نتوانستند تبعیضات را کامل رفع کنند که این گلایه باقی ماند، اما شرایط به مراتب بهتر از هشت سال دوره اصولگرایان بود. در هشت سال اصولگرایان به اهل سنت بیشترین فشارها وارد شد. فضای کشور بسته شد و به خصوص در سال‌های اخیر فشار بیشتری تحمل کردند. بخشی از مشکلات بین تمام ایرانیان مشترک بود اما فشار مضاعف بر ما وارد شد. افرادی که به مناطق سنی‌نشین می‌آمدند تعصب زیادی داشتند و در مناطق مختلف اعمال تعصبات می‌کردند و مشکلات بیشتر شد.

آیا نا‌امنی‌های منطقه هم از همین نابرابری‌ها نشات می‌گیرد و امید هست با انتخاب جدید کمتر شود؟ 

سیستان و بلوچستان شرایط خودش را دارد. هم‌مرز با پاکستان و افغانستان است. دومی بر می‌گردد به سیاست‌هایی که بوده و روش‌هایی که در گذشته صورت گرفته که دست به دست هم داده‌اند و ناامنی‌ها را به وجود آورده‌اند. افراد افراطی و عوامل تند‌رو نیز دست به یک‌سری تحرکات انتحاری و غیره زدند. گرچه هم علما و هم ریش‌سفیدان و مردم منطقه کمال همکاری را برای امنیت داشتند. اما فقط با معلول مبارزه شد و به علت بی‌توجهی کردند. علت‌ها شناسایی شدند اما نتوانستند علت را از بین ببرند. امنیت تاکنون با تلاش دولت و ارگان‌های نظامی و امنیتی و همکاری مردم به‌وجودآمده اما با سر کار آمدن دولت تدبیر و امید و وعده‌هایی که داده‌اند امید می‌رود علت ناامنی‌ها از بین برود. ریشه باید خشک شود و به حداقل برسد. هزینه‌های امنیتی که پرداخت می‌کنند باید به حداقل برسد و بسیاری از عوارض هم با تحقق آن‌ها برطرف می‌شود.

چرا برای جلو‌گیری از ادامه ترور‌ها، علمای اهل سنت به‌خصوص شما فتوای محکمی صادر نمی‌کنید؟

در گذشته فتوا داده‌ایم و توانسته‌ایم ‌ با این داستان‌ها مقابله کنیم. در خطبه‌ها و بیانات مختلف در این‌باره بسیار گفته‌ایم و مقابله شده است. از جانب علما با این پدیده زشت برخورد شده که تاثیر‌گذار بوده است اما مردم باید امیدوار شوند و افق روشنی در جلوی آن‌ها باشد و دریچه امیدی باز شود. به هرحال کسانی هستند که می‌خواهند از این وضعیت سوءاستفاده کنند و باید جلوی آن‌ها گرفته شود.

اما به هرحال اصولگراها شما را متهم می‌کنند که در این‌باره موضع‌گیری محکمی ندارید؟ 

سایت‌هایی در گذشته اتهاماتی را مطرح کرده‌اند. در کشور ما شکایت از بداخلاقی بوده است و به راحتی تهمت زده می‌شود. کسی اگر از فردی خوشش نیاید به او انگ می‌زند. به خوبی تهمت وارد می‌کنند. آن‌ها می‌دانند وضعیت چگونه هست و خودشان هم اعتراف می‌کنند. علما و روحانیت منطقه و نخبگان جامعه همه مسیر اعتدال را در پیش گرفته‌اند و اخوت و برادری وجود دارد. همه با خشونت مخالف هستیم.

تضمین برای خواسته‌هایتان گرفته‌اید؟ 

اهل سنت مشکلات خاص خودشان را داشته‌اند و هر رییس‌جمهوری را که با تفکرات باز و فکر باز دیدند به او رای دادند. برای همین به آقای خاتمی رای دادند که وسیع‌تر فکر می‌کرد و اکنون هم رای به روحانی دادند. روحانی را فرد جدی می‌دانند و امید آن هست که در دولت تدبیر و امید ‌ مشکلات حل شود. به عنوان شهروند و فرد ایرانی مطالبات خود را پیگیری می‌کنیم. در گذشته کوتاهی‌هایی از سوی مسئولان صورت گرفته اما خودمان هم کوتاهی کرده‌ایم. مطالبات پیگیری شده اما پیگیری‌ها مستمر باید باشد. نخبگان اهل سنت نمایندگان اهل سنت مجلس و علماء و اندیشمندان پیگیری کرده‌اند و باید بیشتر شود. مسئولان ذهنشان مشغول است و گرفتاری دارند و برای همین خودمان باید از نزدیک پیگیری کنیم و در فکر هستیم که کارگروهی از اهل سنت که در انتخابات بیشتر کمک کردند و افراد شاخص، معتدل و میانه‌رویی هستند مشکلات را طبقه‌بندی کنند و به مسئولان بدهند. در ۳۵ سال گذشته نگذاشته‌اند اهل سنت در پست‌های اجرایی مشغول شوند اما در استان حداقل استاندار و فرماندار باید از خودمان باشد. افراد شایسته و توانمند داریم و امیدواریم حداقل در استان‌های اهل سنت یک‌بار این تجربه حاصل شود و از توانمندان اهل سنت استفاده شود.

منبع: روزنامه بهار (با اندکی ویرایش نگارشی)

Be Sociable, Share!




۴ ديدگاه

  1. hashm می‌گه:

    پرویز بهادرزهی از مشاورین ارشد مولوی عبدالحمید و عضو سابق شورای شهر زاهدان در نامه ای به حسن روحانی نوشته است :”انشاالله این آرزوی ایرانیان اصیل بلوچ واهل سنت در دوران ریاست جمهوری حضرتعالی که وعده تدوین قانون شهروندی را داده اید محقق وقانون های نا نوشته ای که مانع دسترسی ومسؤلیت پذیری اهل سنت وقوم بلوچ در پست ها ومسؤلیت های اجرایی رده بالا ملغی شوند .”

  2. ....حیدر کررار می‌گه:

    به این …… بگید که کجا بودی حالا سرو کلت پیدا شده؟
    چندتا شهید سنی برا این کشور دادی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
    چندتا مولوی برا این کشور دادی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
    نیومده صاحب همه چی میخای بشی؟
    ……… فقط حیدر امیرالمومنین است

  3. بسم الله تاجیک می‌گه:

    خیلی خیلی خیلی خیلی خوشحال شدم

    جناب مولوی اسماعلی زهی

    به شهر مان خوش آمدید امید وارم که موفق باشید

  4. حم. شادکام می‌گه:

    در گفتمان اسلامی بر خلقت همه مردمان از یک مرد و زن تأکید شده که شعوب و قبایل گوناگون باید همدیگر را یرسمیّت بشناسند تا از آسیب های مختلف در امان مانند. تحقّق چنین برنامه سترگ را در مدینه نبوی شاهدیم که وفق اوّلین قانون اساسی مکتوب جهان حقوق و تکالیف همگی شهروندان آن مشخّص بود. از یمن چنین امتّی بود که مسلمانان شکاف در طاق کسری ، قیصر و خاقانها افکندند و قلوب همه مردمان را فتح کردند. استقرار امّ القرای اسلامی نیز بدون رجعت به اصل مذکور میسور نتواند بود.

یراندا توُراتن قازاق جرشی

Әбубәкір Павиз, жыршы. Алматы, 16 сәуір 2013 жыл.

Әбубәкір Павиз, жыршы. Алматы, 16 сәуір 2013 жыл.

Әбубәкір Павиз «Иранда қалған соңғы жыршы қазақ» екенін айтады. Ал қазақстандық фольклортанушы Иран жерінен жеткен ашаршылық туралы жырды «қазақ әдебиетіндегі жаңалық» деп санайды.

Әбубәкір Павиздің ұлты – қазақ. Қазір Иранда тұрады. Елуді еңсерген жігіт ағасы «Иран жерінде қалған жалғыз жыршы» екенін айтады. Жергілікті қазақтар оны «Әбіш» деп атайды екен. Оның сөзінше, Иранда өзінен басқа қазақтың ескі жырлары мен әуендерін айтатын адам жоқ.

Жыршы арғы атасының Бұхарада ахун («ахунд», діни қайраткер – ред.) болғанын, әкесінің 1932 жылғы аштық жылдары Түркіменстан арқылы Иран жеріне өткенін айтты.

– Бізді Иранда бірден парсы тіліндегі мектепке берді. Бірақ жас күнімнен шал-кемпірдің әңгімесіне құмар едім, қазақтың ән мен жырын жаттап өстім, – деді ол.

Павиз Азаттық радиосына Иран қазақтарының арасында сақталып қалған ауыз әдебиетінің кейбір үлгілерін жырлап берді.

Жыршының айтуынша, қазір Иран қазақтарының арасында «Тойбастар» мен «Беташардың» (той-мереке кезінде айтылатын ғұрыптық әндер – ред.) бір ғана түрі айтылады екен.

Қыз ұзату, келін түсіру тойларында айтатын «Тойбастар» мен «Беташар» нұсқаларын жыршы Азаттық радиосына былайша орындап берді.

АШТЫҚ ТУРАЛЫ ЕРЕКШЕ ЖЫР

Иран қазақтарының арасында сақталып қалған жырлардың бірі «Маңғыстаудағы 1932 жылғы аштық» деп аталады.

– Мұның авторы кім екенін білмеймін. Бірақ бала күнімде осы жырды кешкі құптанда (түнгі намаз уақыты – ред.) бастап, таң сәріге дейін тоқтамай жырлайтын жыршылар көп болды. Солардың бірі менің қарын бөлем Баубек Темірбай еді. Сосын қосайдан шыққан Қожаназар мен тобыш Жиемберген деген жыршылар болды. Мен солардан үйрендім, – дейді Әбубәкір Павиз.

Қазақстандық фольклортанушы ғалым Анарбай Бұлдыбаевтың пікірінше, Иран жерінде сақталған қазақтың салттық жырларынан шығыс мәдениетінің, рубаяттар мен ғазалдардың әсерін байқауға болады. Зерттеуші аштық туралы жырдың Қазақстанда сирек кездесетінін, ал жоғарыдағы нұсқа тек Иран қазақтарының арасында ғана сақталғанын айтты.

– Бұл жырдың Иран қазақтарының арасында сақталу себебі – осы адамдар сол ашаршылықтың кесірінен жер аударылып, өзінің қонысынан айрылып отыр. Сол ата-қоныс пен туған-туыс, жақын-жұрағаттан айырылып барған адамдардың сол жақта шығарған жыры. Ал аштықтың зарын айтқан жырлар бізде өте аз. Өйткені ол кезде халықтың өлең-жыр айтуға мұршасы болған жоқ. Ал Ирандағы қазақтар бұл жақтағы аштықтан құтылғаннан кейін, бұл жақтың аштығын көзбен көріп кеткеннен кейін жыр шығарып отыр, – деді зерттеуші.

ПАРСЫ ӘУЕНІНІҢ ӘСЕРІ

Әбубәкір Павиздің Азаттыққа жырлап берген жырларының бірі «Сал Бекет» деп аталады. Анарбай Бұлдыбайдың сөзінше, бұл жыр Қазақстанда да сақталған. 1916 жылғы көтерілістің басты кейіпкерлерінің бірі – Бекет батыр туралы жыр. Сол себепті екі жырдың айтарлықтай айырмашылығы жоқ.

Азаттық радиосы ғалымға ирандық жыршы орындаған «Аралбай батырдың айтқаны» деп аталатын терменің нұсқасы мен Қазақстанда орындалып жүрген нұсқасын қатар тыңдатқан еді.

– Мәтіндік айырмашылықтар болады. Себебі бұл тұрмақ өз ішіміздегі сақталған терме жырлардың да бірнеше нұсқасы болып жатады. Ал Иран қазақтарындағы әуен басқа. Сол жердің ауасын жұтып, дәмін татып тұрғаннан кейін ол елдің мәдениеті, әсіресе, музыкалық мәдениетінің әсер етпеуі мүмкін емес. Сондықтан мына Иран қазақтарының жырларындағы әуендер мен мақамдарда, орындауда біраз өзгешеліктер бар. Бұл парсы тілінің, парсы әуендерінің әсері, – деді ғалым.

Қосымша мақалалар ӘЛЕМ / Қазақтар - әлемде

ادامه نوشته

روسینه را هفت آب شوی از کینه ها


چهارشنبه ۱۲ تير ۱۳۹۲

رو سينه را هفت آب شوي از کينه‌ها

هنگامي که در بيمارستان "سينا" در سکرات موت دست و پا مي‌زدم، او به آقاي خاتمي تلفن کرده و جوياي وضعيت من شده بود. (در فکر آش و سبزي بيمار خويش بود! ) اکنون که وي در بستر احتضار افتاده و چشم جهاني نگران اوست، وظيفه اخلاقي حکم مي‌کند که دست آرزومندي از آستين دعا درآورم و براي مردي که قلبي بي‌کينه نسبت به بشريت داشت، آرامش روان از خداي مقلب القلوب استدعا کنم.

قاره آفريقا مردان بزرگي به خود ديده است، قوام نکرومه، پاتريس لومومبا، جمال عبدالناصر و... اما هيچ‌يک در قواره رهبري جهاني چون نلسون ماندلا نبوده‌اند، کسي که توانست سياهپوستان آفريقاي جنوبي را از شهروندي درجه چهارم (بعد از سفيدپوستان، دو رگه‌ها و هندي‌ها) بر مصدر امور کشور خود بنشاند و نظام آپارتايد را الغا و امحا کند. او 27 سال زندان را به جان خريد تا به همه بفهماند بني‌آدم اعضاي يکديگرند و خداوند به نفس انسان کرامت داده تا ديگر نگرو و سياه‌برزنگي از زبان‌ها بيفتد و آدميان به قلوب بنگرند نه به قشور. او در دوران مبارزه آنقدر با نفسش جهاد کرده بود که بتواند دشمنان را ببخشد و حتي از توانايي‌هاي آنان در دولت خود استفاده کند. به همين لحاظ من او را يک عارف واصل مي‌دانم که آنقدر روح خود را صيقلي کرده بود که مي‌توانست به منزل تجليه برسد.
رو سينه را چون سینه ها هفت آب شوي از کينه‌ها / وآنگه شراب عشق را پيمانه شو پيمانه شو

هنگامي که به ايران سفر مي‌کرد به او خبر داده بودند که در ايران يک زنداني وجود دارد که بيش از تو در زندان بوده است (يکي از زندانيان توده‌اي که هم قبل و هم بعد از انقلاب را تجربه کرده بود) و او تنها تقاضايش از مسوولان ايران آزادي وي بود که اجابت شد. در همين سفر، وزارت خارجه ما که مي‌خواست طبق پروتکل عمل کند، معاون خود را براي استقبال از پيرمرد به فرودگاه فرستاد (چون ماندلا آن موقع ديگر رييس‌جمهور نبود) اما وي آنقدر بلندنظر بود که اين امور را به چيزي نگيرد، اما وقتي از ايران به ترکيه رفت، رييس‌جمهور آن کشور در پاويون به استقبال او شتافت و هکذا در هر سفري که مي‌رفت، بالاترين مقامات با آغوش باز از وي استقبال مي‌کردند.

منبع : شرق ، 11 تیر 1392

نقدینگی آق قوی

نقدینگی آق قوی

امروز به مراسم آق قوی یکی از عمّه زادگانم در قزاق محلّه دعوتم و می خواهم در این باره اندکی قلم بزنم. اهل سنّت و جماعت ، از جمله قزاقها ، وقتی به 63 سالگی قمری می رسند ، به میمنت همسن شدن با حضرت محمّد مصطفی ( ص ) ، ولیمه ای می دهند که در حکم صدقه بشمار می رود. از شنیدن خبر مذکور کم وبیش تعجّب کردم. صاحب ولیمه ازهمپالکی های قدیم وندیم نگارنده بوده که تا همین اواخر به همان راه کج و مجمان می رفت. البتّه بنده نیز تا مدّتها بر خر شیطان سوار بودم و در خصوص دین حرفهای یک من یک غاز می زدم که شخصاً آنها را جدّی نمی گرفتم. بهر حال این بنده خدا گاهی اشاره می کرد که می خواهد به خط اینجانب بیفتد ولی عملاً چیز دتدانگیری بروز نمی داد. خوب ، باید دادن صدقه موصوف را بفال نیک گرفت و خواهان قبول الهی بود. ضمناً این ولیمه گویا مناسبت دیگری دارد که ختنه سوران نوه مشارٌ الیه است. صد البتّه اعمال چند منظوره از مقتضیات مضایق زمانه است. شخص رسول الله ( ص ) از چنین تعارفاتی مستغنی است و انشاء الله از انضمام سور انجام یک سنّت دیگرش ( ختنه ) خشنود باشد. اصولاً ، لایکلّف الله نفساً الّا وسعها . یعنی کسی بیش از توانش مکلّف به امری نیست. بقول قزاقها ذرّه بخشتان جارلقایدی . بعبارت فارسی ، آمرزش خدا یک ذرّه بهانه می خواهد و بس است . خدا را چه دیدی ، شاید یک قدم نزدیک شدن ما به او باعث صد قدم نزدیکی وی بما شود. علی ایّ حال من نمی توانم خود را به احساس قربت الهی دلخوش سازم که بفهمی نفهمی همان تکبّر عزازیل لعین است.

این را هم گفته باشم که این حقیر سراپا تقصیر -  بنا به صلاحدید اهل بیت – آق قوی را نقداً به مسجد امام اعظم قزاق محلّه تقدیم کرده تا هم از زحمت خود کم کرده و هم کمکی به انجام این طرح دینی و فرهنگی شده باشد. بالاخره دل می خواهد از خیر حجّ عمره خود نیز بگذرد و ودیعه اش را از بانک محالٌ الیه مسترد و جای مناسبتر خرج کند ولیکن این تصمیم هنوز به تصویب شورای خانواده نرسیده و کسی از خارج منزل آنرا تأیید نکرده است. تا ببینیم چه پیش خواهد آمد.

بعد التحریر : معروف است که خواجه احمد یسوی ، پیر ترکستان ، پس از 63 سالگی ، در خلوتگاهش ، واقع در زیرزمین ، به اعتکاف نشسته و از زندگی بر سطح زمین سر بر تافت. دیوان اشعار او شامل تأمّلات عارفانه او و پیروانش است. نسخه ای از این اثر جاودانه توسّط انتشارات الهدای تبلیغات اسلامی با ترجمه قزاقی منتشر گردیده و صاحب این قلم مبادرت به ترجمه منظوم آنها کرده و بتدریج در همین وبلاگ درج می شود.

اینک از مراسم آق قوی مورد بحث برگشته ام و بد نیست اطلاع داده باشم به عمه زاده ام من باب مزاح دعا کردم که خدا عوض این گوسفند سفید عمر کلاغ سیاه بدهد ! نمی دانم متوجّه حرفم شد یا چه برداشتی از آن کرد. بهر حال برای جبران مافات ما عمر نوح ( ع ) لازم است.       

شاریعاتتی بایقاپ بئل

Қажы Мұқамбет Қаракедей
  1. Шариғатты байқап біл ,
    Дін – өзенге салған жол.
    Оған түскен пенделер ,
    Берекені тапқан мол.
    Адасқандар ал Онан ,
    Қасіретке батқан зіл.
    Оны танып бір өзен ,
    Бетті тура ал бұрғыл.
    Аңда өзің қайдасың,
    Сәйкесінше қыт қимыл.
    Дүнйе деме екеу деп,
    Қисынсыздан тыиғай тіл.
    Дүнйе деген егіс-ті,
    Екпегенге хал мүшкіл.

قاتگه زدئکته ن قایتسه ک قوُتلامز ؟

Алдаспан

Қатыгездіктен қайтсек құтыламыз?

Тәртіпті сақтаймыз деп, мектептерге бір-бір полиция қызметкерлерін отырғыздық. Ол да көп жағдайда оң нәтиже бере қой­­­ма­ған секілді. Бала тәр­биесіне бүкіл жұрт болып жұмылу жағы жетпей жатқандай.
  • 20 маусым, 10:49
  • /
  • 373
  • /
  • 1

Бұрынғының үлкендері жаман ырымды көрсе менен аулақ деп, жаман сөз естісе аузынан шыққаны жа­ға­сына жармассын, жұртыма жо­ла­­масын деуші еді. Осы күні ол ырым­ды ұмыттық па әлде отба­сы, ошақ қасынан аспай қалдық па, болмаса «сауып ішер сүті жоқ» ақшаның құл­дығы құрдымға сүйреп бара ма, әлде «Өзің – үлкен, қылығың – бала-шаға, Балаша мәз боласың тамашаға» деп Абай айтпақшы, бардың қызығымен жүріп, не жақсы не жаманды ажырата алмай қалдық па? Бұлай деуімізге себеп, елімізде адам айтқысыз, айтса сенгісіз, небір қасіретті сұмдықтар арагідік болса да орын алуда. Оған көз үйреніп кетті ме, үлкен-кішіміз мән бермейтін болып барамыз.

Қазақ телісі мен тентегін «тәйт!» деген бірауыз сөзімен-ақ қалыпқа түсіріп отырған. Қазір осы дәстүрді ұмыт қалдырып, бәрін құқық қор­ғау мекемелеріне жүктеп қойған се­кілдіміз. Егер әрқайсымыз осы елдің бүгінгі иесі біз, ертеңгі тұғыры ұрпағымыз десек, жат қылыққа баяғыда-ақ тыйым болар еді. Осы тыйымның қолдан шығып кеткенінен шығар, жастар арасындағы қылмыс азаюдың орнына өршіп бара жат­қандай. Оған өңірлердегі оқушылар ара­сындағы қылмыстардың азаймай отыр­­­ғаны дәйек бола алады. Бұл аз десеңіз, жа­қында бесіктен белі шықпаған екінші сынып оқушылары өздерінің замандастарына қол жұмсапты. 9 жасар қызды мерт қылыпты. Оның денесін түк болмағандай, айдалаға қалдырып кетіпті. Осы жерде Абайдың: «Заман ақыр жастары, Қосылмас ешбір бастары. Біріне бірі қастыққа – Қойнына тыққан тастары» деген төрт жол өлеңі ойға оралып отыр. Ал өмірге жаңа қадам басқан жастардың зәулім үйлердің төбесінен қос-қостан секіріп кетуі де арқаңды саршұнақ аяздай қариды. Бұл не сұмдық? Олар өмірден неге түңілді деген сұрақ жүйкеңді жұқартып, жүрегіңді инемен шабақтайды.

Тәртіпті сақтаймыз деп, мектептерге бір-бір полиция қызметкерлерін отырғыздық. Ол да көп жағдайда оң нәтиже бере қой­­­ма­ған секілді. Соған қарағанда, бала тәр­биесіне бүкіл жұрт болып жұмылу жағы жетпей жатқандай. Әлде бұл «Мектептің мақсаты – жалғыз құрғақ білімге үйрету емес, біліммен қоса, жақсы тәрбиені қоса бе­ру» (М.Дулатов) кемдігінен болып отыр ма?

Жоғарыдағыдай сұмдықтарды үлкен­дер­ден көрген соң, албырттықпен жастар да қайталап жүр ме, бұл әлде бүлінген экологияның әсері ме? Жақында Алматыда жұрттың төбе шашын тік тұрғызған алапат оқиға болды. Үш қаныпезер бір отбасын ойрандап кетті. Ақша үшін 37 жас­тағы Нұргүлді буындырып, 19 жастағы Ермұратты қылғындырып, бейкүнә екі ұлды, 3 және 7 жастағы Сырмұхамед пен Сләмнұрды суға тұншықтырып өлтіріпті. Мұндай қатыгездікті шеттен келген келім­сек қасына қазақ жігіттерін ертіп жүріп жасапты. Қазақтың келімсектен көрген азабы, тартқан қасіреті анау ғасырларда аз болмап па еді? Осы күні де жоғарыдағыдай кездесіп жатыр. Бұларға бір тыйым болмаса, ұлтымыздың азаматтарын бұзып, қыл­мысқа итере бере ме деген ой мазалайды.

Кейде «…жалғыз біз бе, елдің бәрі де сөйтіп-ақ жүр ғой, көппен көрген ұлы той, көппен бірге болсақ, болады дағы деген сөзді жұбаныш қылады. Оған Құдай тағала айтып па, көптен қалмасаң болды деп, көпке қаһарым жүрмейді деп пе? Көпке тұзағым түспейді деп пе?» – деп Абай айтқандай, мұндай сұмдықтарға заманды алға тартып, өзімізді ақтағансымай ел болып бірігіп, жұрт болып жұмылып, тайлы таяғымыз қалмай жамандықтың алдын алмасақ, іргесін бекітіп келе жатқан ұлтымызға бір кездері қауіп төндірері хақ. Егер осыған ел болып кіріссек қана қатыгездікке тосқауыл қоя аламыз. Сонда ғана ұрпағымыздың білімді де, тәрбиелі болып өсуіне жол ашамыз. Қанша жерден ондай сұмдық менен аулақ кетсін деп, қара басымызды күйттесек, қатыгездіктің тамырына балта шаба алмаймыз. Ертеңгі күнге үлкен үміт арта отырып, ұрпақ тағдырына, әсіресе, бесіктен белі шықпаған ұл мен қыздың ертеңіне алаңдағандықтан осы бір түйткілді, аяқтан шала беретін қауіпті аз-кем дәйектермен ортаға салып отырмыз.

Сүлеймен МӘМЕТ,

egemen.kz.

Теги : Алдаспан , Сүлеймен Мәмет , айтыс

Пiкiрлер (1)

  • Қатыгездік біреудің өзі керек дегеніне , бейбіт жолмен жете алмағандықтан туындайды деп ойлаймын. Қазақ : " мал ашуы - жан ашуы " дегендей , қазіргі келеңсіз көзқарастарға қарай , дүнйеқоңыз адамсымақтар мал үшін ардан аттап әлсіздердің барын тартып алуда жанын да аямас болады. Бір қоғамда құндылықтарды таныстырар , оларды қамтамасыз етер құрырылымдар құрыған соң әркім өзімшіл болып елдегі тәртіпті мүсе тұтпайтын бейбастақ болмай қайтсін ? Бұрынғы өткен заманда , дін мұсылман аманда дегендей кезеңде елді басқарған жандар бөгде саналмай олардың бұйрығымен істер жүріп салдарын да барша үмбет көтеретін еді. Қазір заман өзгерді де билікті көпшілік жатсынып бара жатыр. Сонымен тәлім - тәрбие де өзімшіл шонжарлардың игіліне сәйкес келіп тұр емес пе ? Бұл теңсіздің кесірінен ауызбірлік азайып әлім жеттілік зорайып бара жатса қалыпты үдеріс емес пе ? Көпті қатыгездіктің алдын ұстау үшін жұмылдырғымыз келсе жаманға сәйкес құрылыдар арқылы ат салыстыру парыз. Сонда ғана баяғы байланыстар жаңғырып ел тығырық тұйықтан шығса керек.



نامه ای که به برادر کوجکش نوشته

نامه اي كه به برادر كوچكش خليل الله نوشته

به حضور شما ، برادر ارجمند ، محترم ، محبوب و عزيزمان ، ميرزا خليل الله ، از جانب ما ، اخويتان ابراهيم و همچنين از جانب جميع والدين ، اخوان و ينگه هايتان دعا و سلامهاي كثير ارسال مي گردد .

خدا را شكر ، اينك كساني كه خود ديده ايد همگي تندرستيم .

به حضور ملّا قمرالدّين كه از جانب شما براي ما نامه نوشته بود ، بسيار بسيار سلام برسانيد . هر نيكي را كه من باب اخوّت ديني به شما كرده خداي تعالي پاداش دهاد . وقت براي نامه نوشتن به خود وي ضيق بود .

وقتي كه به آياگوز آمديم ، پست براي عزيمت شتاب داشت . ازملاحظه انواع نامه ها خاطرمان آسوده شد .

ايضاً به عنوان خرج راه سي تنگه ارسال كردم .

براي موعد جديدي كه در سِمِي مقرر كرده ايد ، انشاء الله اسب تعيين خواهيم كرد .

تته تان[1] از اينكه چشمه جوشان علم را شناخته ايد ، خيلي خوشحال مي باشد . مي گويد هميشه به خداي تعالي متوسّل شده اقدام كنيد .

به محض وصول نامه تان ، بي درنگ به آياگوز آمده اين نامه را نوشتيم .

بدانيد كه نويسنده نامه ، خواهان توفيق مستدام و زندگي پرافتخار شما ، اخويتان ، ابراهيم قونانباي اولو مي باشد . باز هم بسيار بسيار سلام .

                                                                                           8 مارس سال 1866

 



[1] تته ، اسمي است كه فرزندان قونانباي بر او گذاشته بودند .

درباره سلفیه قزاقستان



Сәләфизм деп жан ұшыра қорқытқан ағым неге пайда болғанын білу керек. Кеңессымақ одақ ыдырағанда барша құрылымдар істен қалып көпшілік суға кеткен тал қармайдының кебін киіп , бақсы - балгер , тәуіп емшілерге жүгінгеніндей түрлі - түрлі діндарларға тап болғаны есте болса керек. Әрине саяси ағымдар да көріне бастады ғой. Бұларда да тек қана тондарын теріс жамылғандар бар болғаны айдан анық. Не керек , елге өтімді табар құнды бола береді. Жұртшылық өз қажетін қамтамасыз етер затқа жабыса қалады емес пе ? Діннің де талай түрі ортаға түседі. Ал , базарда мың кісі бар ; әркім сүйгеніне сәлем береді дегендей ел өз керегін іздей береді. Ресми діннен күдер үзілсе бейресми түрі базарлы болады. Оның алдын ұстай алмаса керек. Билік артық қылам деп тыртық қылғаны салдарынан тентек ағымдар тартымды болып тұр. Осы ел құдайсыз үкіметке де мойнсынғаны кеше қана емес пе ? Сонымен қауіпті сәләфизді қалыптысымен тізгіндегенше басқа ойларға да еркіндік беру абзал.
қажы мұқамбет қаракедей

ادامه نوشته

عجب صبری خدا دارد !

عجب صبری خدا دارد !

     این جمله  تکیه کلام یک خواننده زن بود در رژیم طاغوتی که مثل یک بختک بر ذهنم حکّ شده وهنوز دست از سرم بر نمی دارد. احتمالاً خیلی های دیگر هم با این معمّا کلنجار می روند که چرا خدا باید این همه شرّ و بلا را تحمّل کند . قضیّه وقتی غامضتر می شود که فرضاً خود خداست که به این بدی ها امکان ظهور می دهد و بندگان مؤمنش را هم در برابرشان به شکیبایی فرا می خواند. وانگهی ، بقید قسم به زمان ، گوشزد می فرمابد انسان در خسران خواهد بود مگر اینکه توصیه به حقّ و صبر کند. این سفارش دو جانبه است. یعنی آنکه به صبوری می خواند نیز باید به دعوت متقابل گوش بدهد. گویا گوینده هم بایستی دربرابر جواب گفتارش بردبار باشد. به عبارت دیگر اگر کسی یا گروهی حرفش را پشت گوش انداخت حوصله اش سر نرود بلکه از راهی دیگر وارد مکالمه  شود.

      صبر خدا را ببینید : می گویند که یکصد و بیست و چهار هزار پیغمبر از سوی او گسیل داشته شده تا از اوّل تاریخ تا رحلت خاتم الانبیاء ( ص ) سلام خدا را به بندگانش برسانند بلکه به رستگاری رهنمون شوند. پس از وفات حضرت محمّد مصطفی ( ص ) نیز ورثه وی که علماء باشند به تبلیغ دین اسلام و سنّت نبوی ادامه داده اند. در واقع موضوع اصلی قصص الانبیاء ( س ) اسلام بوده که هر بار بسته به شرایط  زمان بزبانی مناسب بیان می شد. این پیامبران یا از برادران خود اقوام مخاطب بودند یا طرف خطاب مؤمنین آن رسل قرار می گرفتند. بعضی – فی الواقع اکثراً – مورد آزار و حتّی قتل و طرد واقع شدند. بهر حال امر رسالت بقدری مهمّ بوده که رسولان نمی توانستند بهیچوجه از انجام آن طفره بروند. مثلاً حضرت یونس ( ع ) که از قوم خود قهر کرده بود در حین سفردریاییش بدهان نهنگ می افتد و اگر از کارش انابت نمی ورزید – بقول خدا – تا قیام قیامت در آن محبوس می ماند.

      چند شب پیش شب نشینی عروسی یکی از دختران قوم و خویش ما برپا بود که چنانکه افتد و دانی یکی از اهالی محلّ را بستوه آورده و به علّت شکایتش به 101 و دخالت آن بهم می خورد. صاحب عروسی از گروه موسیقی گله مند بود که چرا برنامه را دیر شروع کرده تا زود تعطیل شده باشد. حیف پولی که گرفتند. آقا متوجّه نبود که اصل کار غلط بوده که برخلاف مقتضیات زمانه جشن عروسی در حیاط خانه های کم ظرفیت برگزار می شود و صدای بلندگو را چنان بالا می برند که همه جا را روی سرشان بلند می کنند و همسایه ها سرسام می گیرند. جالب این است که برخی از همجواران به صدای اذان اعتراض می کنند  که باعث آزار و اذیّت بیماران می شود. امّا انکر الاصوات جاز ، رپ و هزار زهرمار گوشخراش دیگر را باید شنید و دم بر نیاورد. در چنین هیر و ویر چه مسخره بازی ها و منکرات که اتّفاق نمی افتد. در کوچه و پسکوچه ها معلوم نیست چه تماس های نامحرم صورت می گیرد. آخر و عاقبت این بی بند و باری ها زوال احترام به بزرگتران و ریختن قبح اعمال کریهه است. قانون و شرع هم نهایةً نقض می شود. بقول قزاقها : قوي ده یتئن قوجا جوق ، أي ده یتئن اجه جوق که همان عدم امر بمعروف و نهی از منکر است. در این اوضاع خر تو خر اگر نیرو های انتظامی جلوی این کثافتکاری ها را نگیرند لابد یا از شدّت اشتغالشان به امور خطیر دیگر ( قاچاق مواد مخدّر ، حرابکاری های سیاسی و غیره ) است یا اینکه اهمیّتی به فساد اهالی این محلّه داده نمی شود. حال آنکه صرفنظر از قانون ظروف مرتبطه یا امکان تسرّی فساد از هر جا به همه جا ، قزاقها قومی هستند که از دست بلشویک های استالینی وطن آباء و اجدادی خود را ترک و به اینجا مهاجرت کردند. البتّه رژیم رضاخانی - به تقلید نظام لائیک آتاترکی -  دستکمی از افتضاح اشتراکی نداشت. اینک اتّحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی به زباله دان تاریخ افتاده ولیکن مرده ریگ آن به گروهی رسیده که با تغییر لباس به استبداد خود ادامه می دهند و کاسه همان کاسه است و آش همان آش. شاید به حکم غریزه بوده است یا دافعه بعضی از اولیاء امور بی سیاست که عدّه ای از قزاقها به قزاقستان برگشتند و جالبتر اینست که برخی از آنان عطای حکومت فغلی را به لقایش بخشیده و تابعیت جمهوری اسلامی ایران را بازیافته اند. این نهایت بی کفایتی بوده که برخی این کشور را به بوی بهشت خیالی ترک کرده باشند. می گویند در جهنّم مار هایی هست که از دستشان به اژدها پناه می برند ! چرا باید محیط را چنان ناخوشایند ساخت که مشتی بستوه آمده به هرجای دیگر بگریزند ؟

     نتایج یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری اسلامی ایران امید های زیادی برای بهبود اوضاع یا یدتر نشدن آن در دلها بوجود آورده که مبادا از بی صبری به یأس منجر شود. باری عجله کار شیطان است و آنها که توقّعات بیجا را تحریک می نمایند دستیاران بی اجر و مواجب ابلیس پر تبلیس اند.  باید به حقّ تواصی شود و همدیگر را به صبوری فراخواند. لازمه این امر خطیر بالا بردن ظرفیّت تحمّل انتقادات و بی اعتنایی به عیبجویی هر کس و ناکس است.

     آری صبر خدا به شوکت شأن اوست که قضا و قدرش تابع حلم و رحم اوست. ما آدمهای عجول و هلوع باید حدّ خود را بدانیم و بیهوده بدنبال آمال و آرمان های بی اساس نباشیم که حاصلی جز خسران ندارد.             

در آستانه شب برات

در آستانه شب برات

   امام جمعه در حال بیان مواعظ قبل از خطبه ها بود و من حواسم  به حرفهای دیروز بعد از ظهر باربر مجهّز به تلفن همراه محلّه  راجع مادرش که چون تک فرزند و عوام بوده حقّ الارثش را عموزادگان  لوطی خور کرده اند. بیچاره وقتی به ریش سفیدان مراجعه  کرده  جواب می دهند ، برابر عرف قزاقی ، انجوی دختر شوهرش است و بس ! این قضیه – مثل مرض مزمن – مورد بی التفاتی است. جالب این است که رسم « تورکئنده وٌ » محض جبران چنین ظلمی برگزار می شود . امّا با این ماستمالی ها که نیمچه شباهتی به صله رحم خواهران نسبت به برادران و سایر اقوام نسبی دارد نه تنها مسأله حل نمی شود بلکه  قوز بالا قوز می گردد. جریان از این قرار است که دختران شوهر کرده با هدایایی به خانه اقوام موصوف می روند و در عوض چیز هایی می گیرند کم وبیش هم ارز تحفه های خود. یعنی فوقش یر به یر می شود. پس از این حیله شرعی مطالبه اصل حق نوعی زیاده خواهی تلقّی می شود. ولیکن همه می دانند و می گویند که « جه لکه ده ن آس بولماس ،  جیه ننه ن ه ل بولماس » یعنی مغز حرام آش نشود و خواهرزاده اهل نشود. از این روست که خواهرزاده می تواند با کش رفتن از مال دایی تقاص بکند. راه حلّ  فوق الذّکر بی شباهت به قضیه حمار نیست که برای پیدا کردن اندازه یکی از اضلاع مثلّث مبادرت به تعیین مقدار دو ضلع دیگرش می کنند. می گویند خر هیچوقت راست به طرف دسته علف مورد نظرش نمی رود. جناب الاغ یک مسیر غیر مستقیم  را تا آن طی می کند. بلانسبت ، کار برادران قزاق کمی تا قسمتی خرکی است ! مگر نمی شود حقّ آبجی ها را از اوّل بدهند تا مجبور به این ادا و اطوار مسخره نگردند ؟ انگار تکلیف اسلام مبنی بر لزوم تأدیه فرض دختر ازارثیه پدر و مادر بر آقایان بسیار سنگین بوده است که مرتکب چنین فجوراتی می گردند.

      اتّفاقاً وعظ امام جمعه درباره فجّار بود که یکی از صفاتشان را حیف ومیل حقوق بندگان خدا ، بخل  ، حسادت و غیره می خواند. این هم به ذهن متبادر می شود از قرآن کریم که ونفسٍ و ماسوّا ها. فالهمها فجور ها و تقوا ها. نفس که همان ذهنیت آدمیزاد باشد چندان مهم بوده که خدا به آن و ذات اقدسش سوگند یاد کرده خاطرنشان می شود که گناهان و پرهیزگاری های نفسانی را الهام می فرماید. به عبارت دقیقتر ، هیچ خوب و بدی بدون مشیّت الهی قابل انجام نیست. دنیا و مافیها را می توان برای هر هدفی بکار برد. ثروت ، مکنت ، علم و غیره نعماتی است که باید از راه درست کسب شود و در طریق صواب مصرف گردد. مسلّماً کسی که به خواهرش هم ظلم می نماید از دستاورد هایش خیری نخواهد دید. جامعه ای هم که این منکرات را ببیند و نهی ننماید معاونت در اثم کرده از عواقب آن در امان نخواهد ماند. البتّه امر بمعروف اولویّت دارد. بدیهی است که بقول معروف هر که بامش بیش برفش بیش. اولوالامر در این مورد بیشتر از سایر صاحب منصبان مسؤولیت دارند. نهاد های آموزشی ، فرهنگی و تبلیغاتی باید برای تحوّلات ضروری نفسانی و النّهایه تکامل فرهنگی بسیج شوند تا وسیله تغییرات مقتضی الهی باشند. زیرا پروردگاربدون دگرگونی نفسانی چیزی را درعالم ممکنات دگرگون نمی سازد. در چنین تعمّقاتی فرو رفته بودم که دریافتم وعظ آخوند به اهمیّت نیمه شعبان ( شب برات ) رسیده آرزو کرد بر همه مؤمنان خیر و برکت حواله شود. لابد بشرطها و شروطها.