ترجمه فارسی متن :

قزاقستانی اظهار می دارد که آواز راجع به قحط و غلای ارائه شده توسط او را یک « دستاورد در ادبیات قزاق » می شمارد. ابوبکر پاویز قزاق است که اینک در ایران سکونت دارد. پنجاه سالگی را پشت سر گذاشته و تأکید می نماید تنها بازمانده آواز خوانان سنّتی قزاق در ایران ابوبکر پاویز می گوید تنها بازمانده آوازخوانان قزاق در ایران است. فلکلورشناس است. قزاق های بومی او را اُبش می خوانند. بقول وی در ایران غیر از او کسی نیست که آواز های قدیمی قزاقی را بخواند. آوازخوان می گوید که جدّش آخوندی درس خوانده در بخارا بود و پدرش بدنبال قحط و غلای 1932 میلادی از راه ترکمنستان به ایران نقل مکان کرده است. او ادامه می دهد : در ایران ما را یکسره به مدارس فارسی فرستادند. امّا از اوان جوانی مشتاق حرف های پیرمردان و پیرزنان بودم و آواز ها و ترانه های قزاقی را به خاطر سپردم.

ابوبکر پاویز چند مورد از ادبیات شفاهی باقیمانده در بین قزاق های ایران را در رادیو آزادی اجرا کرد.بنا به گفته آواز خوان نامبرده در میان قزاق های ایران فقط یک نسخه از بِتاشار ( مربوط به مراسم رونمایی نوعروس ) و تویباستار ( افتتاحیه جشن عروسی ) ادا می گردد.

یکی از ترانه های موجود در میان این قزاق ها موسوم به قحط و غلای 1932 مانگستائو است. بقول آوازخوانان مارّالذّکر مصنف این آواز نامعلوم است. بهر حال بسیاری از آوازخوانان قزاق این آواز از نماز عشاء تا سحر می خواندند. یکی از ایشان پسرخاله ام تمیربای بائو بک بود و دیگران قوجانازار کدِی و یِمبِرگه ن توبوش بودند. من از از آنان یادگرفتم.

به نظر اناربای بولدوبایف ، فلکلورشناس قزاقستانی ، در ترانه های رایج بین قزاق های ایران آثاری از فرهنگ شرقی ، رباعیات و غزلیات را مشاهده می کنیم. ترانه های مربوط به قحط و غلا در قزاقستان بسیار نادر بوده و روایت منقول از سوی ابوبکر پاویز فقط در ایران یافته می شود. سبب محفوظ ماندن این اثر در بین قزاق های ایران آن بوده که آنان به علت همین مصیبت جلای وطن کرده اند. این ترانه حاکی از حسرت میهن آباء واجدادی  و یاد یاران و خوشاوندان بوده است. خود قزاقستانی ها در آن وانفساه حال و حوصله چنین خلاقیّتی را نداشتند. امّا قزاق های مهاجر به ایران فرصت را برای چنین هنرنمایی ها غنیمت شمرده اند

سال بِکِت نیز قهرمان ترانه ایست که ابوبکر روایت کرده و وصف حال یکی از مبارزین با رژیم کمونیستی می باشد. 

بعد التّحریر : یکی از کاربران رادیو قزاقی آزادی با نهایت حماقت قزاق های مهاجر را به خودخواهی متّهم نموده ولیکن بقیه در اظهار نظراتشان ابوبکر و امثال وی را از چنین عیبی مبرّا شمرده و وضع باقیماندگان در زیر سلطه استالس و ایادی وی را شرم آور تلقّی کرده اند. وانگهی وجوب فرض اجتناب از شرایط ذلّت و استضعاف نیز جای خود دارد. در قزاقستان فعلی چیز دندانگیری از دین ، دل و زبان قزاقی مشاهده نمی شود. هیهات منّا الذّلّه !