حاجي محمد شادكام

Шариғатты байқап біл ,
Дін – өзенге салған жол.
Оған түскен пенделер ,
Берекені тапқан мол.
Адасқандар ал Онан ,
Қасіретке батқан зіл.
Оны танып бір өзен ,
Бетті тура ал бұрғыл.
Аңда өзің қайдасың,
Сәйкесінше қыт қимыл.
Дүнйе деме екеу деп,
Қисынсыздан тыиғай тіл.
Дүнйе деген егіс-ті,
Екпегенге хал мүшкіл.