رشد و غیّ

در دين نباشد اكراه

راشد جداست از گمراه

گر كفر ورزی به طاغوت

ايمان داشته به الله

دستاويزیست در چنگت

تا نيفتی اندر چاه

الله باشد ياورت

باور كنیش گر هرگاه

آرد بيرون از ظلمات

داشته برتو روشن راه

كفّار گيرند بدوستی

سركشانی قدرت خواه

كه می كشند از هر نور

سوی ناری واويلاه

تا درمانند جاويدان

پر از درد و پر از آه