كار دل

دل كه ندارد حسّي

با سنگ ندارد فرقي

آب درآيد چون ز سنگ

چشم خشك است عين ننگ

تسبيح دارد چون هر چيز

از خواب سخت پس برخيز

مانده شوي گر ز غم

از آن گذار چشم بهم

گر شادي است بي ثبات

غم را بود هم ممات

خوشيها را خوش بچش

هم بار غم نيك بكش

بي حس باشد گر قلبت

چه چيز كند پس جلبت ؟