مرحوم دكتر شريعتي نيز نوشته بود كه مباني اهل سنّت و جماعت از شيعيان به دموكراسي نزديكتر است. امّا و اگرش اين بود كه از لحاظ ياد شده خود دموكراسي چندان آش دهن سوزي نمي رسيد تا ئرشزايط موجود قابل پياده كردن در جهان سوّم باشد. گويا او لازم مي ديد كه بدواً انقلابيون متعهّد مديريت جامعه را جهت فراهم كردن زمينه آموزش هاي دموكراتيك بعهده بگيرند تا رأي ها تبديل به رأس ها شود. البتّه چنين طرحي مورد انتقاد روشنفكران بسياري واقع شده شريعتي را در معرض اتهام توجيه استبداد مذهبي قرار داده و بالعكس برخي طرافداران او منكر چنين موضعي از سوي وي - مخصوصاً در اواخر زندگيش - هستند و ادّعاي تجديدنظر هايي در اين خصوص را كرده اند. الله اعلم!