حاجي محمد شادكام

امامت امام را پاس بداريم

با عرض تسليت ، به مناسبت هجدهمين سالگرد رحلت حضرت امام خمينى ( ره )، رهبر كبير انقلاب و بنيانگذار جمهورى اسلامى ايران به خواهران و برادران دينى حاضر و غايب، به نمايندگى از سوى باعث و بانيان خير اين جمع، شايد بى جا نباشد خاطرنشان گردد كه به اعتقاد اهل سنت و جماعت، متجمله قزاقها، عزادارى شديد بخاطر وفات عزيزان چندان ضرورتى ندارد. جالب اينست كه قزاقها پس از برگزارى تشريفات نمازميت، تشييع جنازه، مجلس ترحيم، ختم قرآن و اداى صدقات مربوط به ايام سوم، هفتم، چهلم و احيانا ً صدم، مراسم سالگرد فوت شخصيت هاي برجسته علمى، فرهنگى، اجتماعى و سياسى را با مشاعره و مسابقات بزرگ ورزشى همچون كشتى و اسب دوانى توأم ساخته اند. حكمت اين آيينها، از قرار معلوم، آن بوده است كه بازماندگان بزرگان اين قوم به خود و سايرين عينا ً نشان دهند كه دستاوردهاى ايّام حيات وى به خوبى پاس داشته شده و راهش در راستاى خير و منفعت ايل و طايفه ادامه دارد. اين عبارات روحبخش را در وصيت امام خمينى ( ره ) نمى توان از ياد برد كه با آرامش فراوان رهسپار ديدار يار بودند و اطمينان داشتند كه پبروان خط پرمحنتش آماده هرگونه امتحانى جهت حفاظت از امامت گرانبهايش، جمهورى اسلامى ايران، مى باشند. ملت ايران، اعم از مسلمانان شيعه و سنى و همچنين اهل كتاب، در سايه رهبرى پيامبرگونه معظمٌ له پس از قرنها تفرقه و تحمل آثار شوم  آن، يعنى ضعف، استثمار، استبداد داخلى و استكبار خارجى، طعم شيرين استقلال و آزادى را در نظام پربركت جمهورى اسلامى چشيد. وقتى كه رژيم صدام معدوم دو ملت ايران و عراق را با پشتيبانى انواع امپرياليسم و ايادى آن به جان هم انداخت، اين وحدت مثال زدنى ايرانيان بود كه پوزه متجاوزين را بخاك ماليد و مستكبران را از نيل به اميال پليدشان نوميد ساخت. اينك جمهورى اسلامى ايران، پس از فرجام آبرومندانه جنگ تحميلى و طى مرحله بازسازى، در حال اجراى اصولى از قانون اساسى خود است كه به علل مختلف فرصت و امكان عمل به آنها وجود نداشت. در اينجا فرمايش پيامبرانه آن امام راحل در عنفوان پيروزى انقلاب شكوهمند اسلامى به ياد مى آيد كه مبادا خيال كنيم با سرنگونى رژيم طاغوتى همه مرادها حاصل خواهد شد. بلكه اگر اين نظام نو را به حال خود بگذارند، پس از بيست سال جامعه مورد نظر مسلمين شكل گرفته و كارهاى اصلى شروع خواهد شد. وقايع اتفاقيه در تاريخ كوتاه و پر ماجراى جمهورى اسلامى حاكى از بصيرت حيرت آور آن ابرمرد روزگار است. بيهوده نيست كه ديگر پويندگان نهضت اسلامى آرزو كرده اند چنين رهبرى نصيب ايشان شود. بارى در فرهنگ ايرانى، هميشه گفتمان فره ايزدى مطرح بوده است. جاذبه بى همانند امام خمينى ( ره ) از مصاديق بارز مقوله مذكور است. پس چرا بايد از علاقه قزاقها نيز به آن منادى وحدت اقوام و ملل مسلمان و حتى اهل كتاب كمترين تعجبى ابراز شود؟ فارق از هر خودستايى، خاطر نشان مى گردد كه قوم قزاق با ساير ايرانيان بهيچوچه بيگانه نيست؛ بلكه ريشه اين آشنائى را مى توان در اعماق تاريخ باستان سراغ گرفت. موّرخين پى برده اند كه قبچاقها از بقاياى سكاها در ميان قزاق ها بوده و خود به داى ها و يا داهه ها مى پيوندند كه حكومت اشكانى، يعنى مردمى ترين رژيم ما قبل اسلام ايران زمين، را برپا داشتند. سيستان سكزى سرزمين اجدادى سكاهاست كه در تاريخ اساطيرى ايران رستم دستان از بينشان ظهور كرد و نمونه اعلاى پهلوانى و آزادگى بشمار مى رود. همت و حميت او بود كه اين كشور را از تجاوز بيگانگان و تطاول شاهان خود سر در امان نگه داشت. اين را هم دانسته باشيم كه قزاق هاى مهاجر به ايران از طايفه آداى، همان اخلاف داى يا داهه ها هستند. به عبارت واضحتر، اهالى فارس و تركمن اين سامان كاملا ً حق داشتند كه قزاق هاى آداى را هر كدام به زبان خود، آشنا و بليش خطاب نمايند. بگذريم از اينكه برخى از بى خبران، شايد به تحريك بددلان، معناى اين عنوان صميمانه را درك نكرده يا درپى ايجاد سوء تفاهم رفتند. اينك ملاحظه مى گردد كه به يمن استقرار نظام مقدس جمهورى اسلامى ايران آشنائى اقوام و مليتهاى ايرانى روزبروز بيشتر مى گردد.

در پايان، عزيزان را به استماع ترجمه  يكى از اشعار آباى، شاعر نامدار قزاق دعوت مى نمايد كه در وصف وحدت و امامت اثرى بسيار دل انگيز است.

        گر نورت هست در اندام

                          به اين سخن دل بسپار

        چنانچه نيست خود نورت

                          خواه زنده باش، خواه مردار

        نه بشناسى، نه بينى

                                  چون لك افتد در ديدار

        بى امامى در نماز

                                   كرد قزلباش اوّل بار

        چه حاصل از بانگ عام

                             بى رهبرى از اخيار ؟