مادر و ماه رجب

 

ديروز ، جمعه ، روز سوّم ماه رجب المرجّب ، مادرم با بيش از هشتاد سال سنّ ، طبق معمول سنواتی خود ، سوّمين روزه اش را هم گرفت. كهولت ، فشار خون ، آرتروز مفاصل و ناراحتی معدی و ... نمی تواند در اراده اش به انجام عبادت خللی ايجاد كند. بر عكس ، چنين استقامتی در من ، پسر شست و اند ساله اش ، معدوم است. البتّه من معاذيری دارم كه خود را در ماه مبارك رمضان هم از اين امر معاف می پندارم. برداشت اهل سنّت از آيات مربوط به روزه اين است كه در هنگام بيماری و يا حال سفر می توان افطار كرد ولی اين رخصت مستلزم اجبار نيست. حال آنكه اهل تشيّع عدم استفاده از اين ارفاق را نوعی ابراز بی نيازی از لطف خداوند بشمار می آورند. بهر حال نمی شود مبادرت امثال مادرم را به روزه گرفتن حمل بر استغنا كرد. وانگهی اگر روزه برای اين گونه افراد ضرری هم داشته باشد از كجا معلوم مشيّت الهی آثار عوامل عادی را تغيير ندهد. مگر وقتی كه حضرت ابراهيم ( ع ) در آتش نمرودی افكنده شد ، به امر الهی ، اين عنصر سوزان چنان سرد نگرديد كه به وجود ابو الانبياء زيانی نرسد ؟ اميد هست روحيه مادر هم با چنين عبادتی چنان تقويت شود كه از روزه به وی هيچ ضرری وارد نگردد. از امام جمعه و جماعت محل معنی رجب و ميزان ثواب روزه اين ماه راپرسيدم . مشارٌاليه ضمن بيان اينكه رجب نام يكی از چشمه های بهشت با آبهاِیی سفيدتر از شير و شيرينتر از عسل است ، جواب داد ثواب هر روزه اين ايّام معادل ده روزه معمولی است. هر كس در اين ماه سه روز روزه بگيرد انگار يك ماه روزه دار بوده است. اگر هفت روز در اين ماه روزه بگيرند هفت در دوزخ بر وی بسته شود و چنانچه كسی هشت روز روزه گرفته باشد می تواند از هر كدام از هشت باب بهشت وارد آن شود. آن كه نه روز روزه بگيرد هر دعای او مستجاب خواهد بود. الحمد لله مادر هر سال نه روز از اين ماه را روزه می گيرد. اميدوارم كه يكی از دعاهایش عافيت اين فرزند كم ثواب باشد. آمين ، يا ربّ العالمين !