حاجي محمد شادكام

Айналайын ағажан,бар қазақтың көкейдегі ойын қалай дәл сомдағансыз.Қаламыңыздан өрген өлеңіңізді оқи отырып уақыты келген бір толғақтың барын сездім.Алла сіз сияқты азаматтарды ел басқаруға жолдаса ғой шіркін!

Аділбек! Сізді ақын ретінде сырттай сыйлап жүруші! Бүгін мына өлеңдеріңді оқығаннан кейін, тіпті жақсы көріп кеттім! Аман бол, Әлібек! Өлеңдерің үшін үлкен рахмет!!!

Әлеке, көптен көп рахмет. Бүгінгі қазақ қоғамының шын бет пердесін, еліміздегі бүгінгі таңдағы шындық пен сұмдықты дәл жазғансыз! Лайым, Құдай тіл көзден және "батыраштар мен қотыраштардың" тепкісінен сақтасын!

Әлеке! Мына өлеңдеріңізді таралымы жоғары газет жорналдарда жариялата алсаңыз көкірегі ояу қазаққа қамшы болар еді.

Әлібек Шегебайды жырын шегелеген болса да , өзімді ақынсымақ көргеннен бе ,әйтеуір аздап сынағым келеді. Демек , " Маңғыстау мұңындағы " " Құлынынан айырылған сорлы Ана /Мүнайын да , Құдайын да қарғауда " дегені Алданың жыршыларға ермең деген ескертуді еске түсіреді. Неге десеңіз, бұл пенделер кейде лағып кететіні бар. Әйтпесе , құлынын НӘННІҢ құлдары қырғанда , мұнай мен оны сыйлаған Құдайды қарғап несі бар Ананың ?

Осы Әлібек ақынның өлеңін оқып отырып екі көзімнен аққан жасты тоқтата алмадым. Әттең осыны сұрқия билікпен оның шабармандары оқыды ма екен,анадан туған жүрегі бар адам болса баріненде бас тартып ел қамына көшер еді. Оянбаған қазақтан,оянғанын атқан қорқақ биліктен көңілің қалады.Ел арасында жүрер зиялы сымақтардың сөзі анау,жастары келседе жалбақтаудан танбастан.Қазаққа қашан шын тәуелсіздік таңы атары әлі белгісіз заман болды бұл.Ез болып әлі қанша жүреміз ағайын?