ولو خواهی شد خدا
نگر بساخت چون ترا
بنمودت چون خودش
سویش روی پس فرا
غره مباش ای انسان
برب که دادت نوا
خلیفه ای در زمین
امانت را پاس داشته
معین بشو پس ورا
یعنی مبند دستی را
حق بخواسته خود رها