دنیاست پر از تزاحم

دوات بود تفاهم

بس تلخ بود گرچه صبر

بدان رحمان کرده امر

رادع اگر هیچ نبود

واجد نبود جز رکود 

الصمد است تک مطلق

که دائم است خود برحق

ریاضت نیست جز ورزش

این را بدان خود کوشش

اگر نبود هیچ رادع 

ممکن نبود هیچ واقع

الصمد است تک مطلق

که دائم است هم برحق

هرکه بیشتر کرده جهد

حاصل خوشتر بهره کرد

چم و خم را چو داند

توفیق حاصل تواند

زور تنها نیست کافی

بایسته است کاردانی

او می داند حدش را

خط داند و رسمش را

نه عجول است نه بطئی

خوش ندارد تخطی

راکد بماند چونکه آب

کرد ز گندش اجتناب

جاری باشد در مینو

جویها با بوی نیکو