حاجي محمد شادكام

چون زر زنند از ضرار

زیشان طمع پس مدار

خود انگارند تک ولی

پس نتابند همدمی

اولوالامرند در پندار

خبطی بود خود بسیار

اولو بود جمع ذو

نبرده اند پی بدو

تا نبرند پی به این

غافلانند پس ز دین

نافقیهند نادانا

امت دانند تا کانا

فرض و سنت گر دانند

پس به مدن رو آرند

رب ندهد هیچ تغییر

در آنچه قوم نی درگیر

نبیش نجست سیطره

بلکه بجست مشوره

گوشی بوده سر تا پا

تا دریابد آرا را

کس را نداشت برحذر

دیگر بودش گر نظر

ولی باید صغیر را

ملت پاید امیر را

چونکه اینها سفیهند

ملل زیشان سفیلند

امت خواهد گر عزت

رستن باید از ذلت