عليك السّلام !

اسلام ، عليك السّلام !

اينك ترا چيست مرام ؟

گه براست و گه بچپ

جولان دهی خود مدام

يك چشم بود پادشاه

در كشور كور تمام

استاد شدی در آنجا

مباركست اين مقام !

خودستايی است انتحار

قزّاق گويد اين كلام

خانه داری تو چندين

رسيده ای خوش بكام ؟

گردت گردند گرگانی

خواهند كشندت كنام

اسلام بودست اسم تو

رسمت باشد ، گو ، كدام ؟

ز اينجا رفتی تو آنجا

بردی با خود يك پيام ؟

غافل مانی گر ز حق

بد باشدت پس ختام

باز می دهم هشدارت

عمر را مكن خود حرام

خورد و نوش بغفلت

شوكران است مرّ بجام

حس نكنی بو را گند

مداوا كن پس مشام

گر لج كنان كج روی

اسلام دگر خود منام

بعد اسلام ايمان است

نامه تمام والسّلام