از من تا قاراجان ( که نجه قارا )
از من تا
قاراجان ( که نجه قارا )
به گالی آیتقوُل ئزباسار قونس
بئرالی نوُرالی نوُرمشات فایزوُرراحمان بوُرحان
قاجی موُقامبه ت
وُلدار :
سالق ساقي جاراس
قایسار+ آینوُر گوُلسار+ آتیلا پدرام ( قابان )+ پأرنیان
مأهتاپته ن آیشادان کوُلسئمنه ن
قزدار :
فاریبا أمینا بالداناي حوُمایرا
قاجی موُرات احمه ت فارهاد شاهرام
جادرا + یاسامان + ئلیا نوُرلان + ه رلان + آراي
جانیا
تذکّر : شجرة النّسب اینجانب ، حاجی محمّد شادکام ( قارا که ده ي ) ، فرزند مرحوم فیض الرّحمان از اولاد ئزباسار ، پسر قاراجان ( که نجه قارا ) بوده و از سایر اسلاف بنده در شجره نامه های منتشره یادی نشده است. گویا یکی از اجدادم در گیرودار جنگ ترکمن ها و سرخنکلاته ای ها اسیر شده به قزاقهای منقشلاق ( ماکٌقستاوٌ ) که از طایفه کده ي بودند فروخته و دخیل می شود. بهانه گوشه و کنایه بعضی بوالفضول ها به اصالت قومی نگارنده شاید از همین جا ها آب می خورد. این ناکسان لابد غافل از اینند که طایفه قزاق معجونی از قبایل ترک بوده که از خانات ازبک جدایی اختیار کرد و قاشاق / قاچاق یا مرکزگریز نامیده شد. این خصلت - از جنبه منفی - در برخی از ناخلف ها باقی بنظرمی آید. وجه مثبت قزاقی آزادگی و تن ندادن به جور هر کس و ناکس است. فاعتبروا یا اولو الابصار!